گزینش ژنوتیپ های گلرنگ برای عملکرد دانه و روغن و سایر صفات زراعی در شرایط دیم سردسیر و معتدل سرد

به منظور ارزیابی ارقام و لاین های گلرنگ در کشت پاییزه در مناطق معتدله تحت شرایط دیم یک آزمایش تکراردار با طرح لاتیس ساده 5 × 5 در سه ایستگاه سرارود کرمانشاه ، شیروان خراسان شمالی و سراب چنگایی لرستان طی سال زراعی 94-1393 اجرا شد. پس از تجزیه واریانس ساده برخی خصوصیات زراعی در هر محیط ،تجزیه واریانس مرکب با فرض ثابت بودن اثر ژنوتیپها و تصادفی بودن اثر مکانها برای عملکرد دانه انجام شد. حدود 62 درصد از مجموع واریانس کل توسط اثرات جمع پذیر محیط، 9 درصد توسط اثر ژنوتیپ و 15 درصد از تغییرات کل توسط اثر ژنوتیپ  محیط توجیه گردید. لاین های پرمحصول PI-253535 (1124 کیلوگرم در هکتار) ، 44 (1104 کیلوگرم در هکتار ) و Unknown1 ( 1191 کیلوگرم در هکتار ) به عنوان بهترین ژنوتیپها از لحاظ سازگاری انتخاب شدند. ایستگاه سراب چنگایی با میانگین عملکرد 1289 کیلوگرم در هکتار نسبت به ایستگاه های سرارود و شیروان از لحاظ عملکرد دانه (به ترتیب 488و 774کیلوگرم در هکتار) افزایش معنی داری داشت.واژه های کلیدی: گلرنگ زراعی، عملکرد دانه ، اثر متقابل، پایداری