بررسی تولید و کاربرد نانوالیاف زیست سازگار از آگار و کیتوزان به شیوه الکتروریسی جهت حفظ و نگهداری و افزایش زمان ماندگاری آبزیان

نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
شناسه ملی سند علمی: R-1052351
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 387
تعداد صفحات: 68
سال انتشار: 1394

نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.

  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این طرح پژوهشی:

چکیده طرح پژوهشی:

پژوهش حاضر یک مطالعه تجربى می باشد ، فناوری نانو به عنوان انقلابی در شرف وقوع، آینده اقتصادی کشورها و جایگاه آنها در جهان را تحت تاثیر جدی قرار داده است . در سال های اخیر تشویق ها و مساعدت های معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری و ستادتوسعه نانوفناوری برای سرعت بخشیدن به توسعه نانوتکنولوژی صورت گرفته است. به کمک این فناوری می توان محصولات جدید و با کار آیی بالایی را تولید نمود. ازجمله این محصولات می توان به نانو الیاف تهیه شده از بیوپلیمر های طبیعی نظیر کتین ، کیتوسان و ژلاتین ماهی به شیوه الکتروریسی با قطر کمتر از 50 نانو متر اشاره نمود. هدف از این تحقیق نیز تولید نانو الیاف زیست سازگار با استفاده از روش الکتروریسی می باشد.در مطالعه حاضر ابتدا نسبت به تهیه ژلاتین و کیتوزان از بافیمانده های آبزیان اقدام گردید سپس با تهیه نانوالیاف از ژلاتین خالص تهیه شده از ماهیان و مخلوطی از ژلاتین ماهیان و پلی کاپرولاکتون و همچنین کیتوزان خالص و ترکیب کیتوسان/پلى وینیل الکل (PVA/CS ) مورد بررسى قرار گرفته است هدف این مطالعه در گام نخست به دست آوردن مناسبترین روش استخراج کیتین از پوست میگو های پرورشی و صید شده در سواحل آبهای خلیج فارس و دریای عمان، در گام دوم ارزیابی کیفی کیتوسان و ژلاتین تهیه شده از بافیمانده های آبزیان و در گام سوم نسبت به الکتروریسی آنها و تولید نانوالیاف اقدام گردید. دانش فنی بدست آمده از این پژوهش برای تولید نانو الیاف زیست سازگار از بیوپلیمر کیتوزان از پوست میگو و ژلاتین ماهی می تواند باعث حفظ کیفیت و ارزش غذایی آبزیان از طریق ایجاد پوشش و بسته بندی فیله آبزیان ( حفظ کیفیت پروتیین) ، بالا بردن مدت زمان ماندگاری ماهی و محصولات شیلاتی، بالا بردن ارزش افزوده آبزیان اقتصادی کشور و محصولات تولیدی از آنها می شود. تاکنون مطالعه ای برای استفاده از نانوالیاف کیتوسان ساخته شده از ژلاتین ماهی و کیتوزان به شیوه الکتروریسی جهت حفظ و نگهداری و افزایش زمان ماندگاری فراورده های آبزیان بررسی نگردید است و این اولین بررسی تولید نانوالیاف از بیوپلیمر کیتوزان از پوست میگو با استفاده از دانش فنی بدست آمده در کشور می باشد. نتایج این تحقیق مشخص نمود که :1 - تولید و طراحی نانوالیاف زیست سازگار از کیتوزان و ژلاتین ماهی امکان پذیر است.2 - نانوالیاف زیست سازگار تولیدی در آبزیان و محصولات شیلاتی خشک کاربرد دارد و باعث سهولت مصرف و افزایش زمان ماندگاری محصولات شیلاتی خشک شده میگردد.3 - نانوالیاف زیست سازگار تولید شده از از کیتوزان و ژلاتین ماهی، قابلیت پوشش و بسته بندی فیله ماهی تازه را ندارد و لیکن قابل خوردن و استفاده می باشد.