افزایش مقاومت به پدیده سرمازدگی با استفاده از مواد شیمیایی ضد یخ در برخی از محصولات باغبانی در استان قزوین

یکی از مهمترین ویژگی برای افزایش کشت درختان میوه در مناطق وسیع، سازگاری به شرایط آبی، خاکی و اقلیمی است. در بیشتر مناطق، افزایش مقاومت به سرما مهمترین موضوع اصلاحی می باشد. مقاومت جوانه گل، جوانه های برگ و آوند چوبی شاخه ( مقاومت بافت های شاخه ها) می تواند تعیین کننده کشت موفقیت آمیز در درختان میوه باشد. بنابراین به منظور القا مقاومت به سرما در درختان میوه انگور، زردالو و بادام این طرح به مدت دو سال در قالب سه پروژه در استان قزوین اجرا شد. تیمارها شامل محلول پاشی با مواد شیمیایی تیوفر، کراپ آید، بیوبلوم ، SA و شاهد بود. طرح آماری به صورت بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار بود و اطلاعات جمع آوری شده با نرم افزارآماری SAS آنالیز و میانگین ها با استفاده از روش DMRT مقایسه شد.صفات مورد اندازه گیری شامل زمان گل دهی، میزان خسارت سرمازدگی روی اندام های رویشی و زایشی درخت، خواص کمی و کیفی میوه، میزان پرولین، آنزیم های اکسیداز و پراکسیداز بود. نتایج بررسی خواص کمی و کیفی میوه انگور نشان داد که بیشترین تاثیر در میانگین وزن متوسط خوشه و همچنین عملکرد متوسط در بوته در تیمار بیوبلوم مشاهده شد. در سایر تیمارها تاثیر معنی داری روی خواص کمی و کیفی بررسی شده مشاهده نگردید. . بیوبلوم بیشترین تاثیر در خواص کمی و کیفی میوه بادام و زردآلو در مقایسه با سایر تیمارها از خود نشان داد. بیشترین میزان فعالیت پرولین و گلایسین بتایین مربوط به تیمار آسکوربیک اسید و کمترین آن در شاهد در محصولات باغی مشاهده شد.واژه های کلیدی: تیوفر،کراپاید، سرمازدگی، خواص کمی و کیفی میوه، SA