تعیین مناسب ترین میزان استفاده از تفاله خشک گوجه فرنگی در جیره گوساله های نر پرواری

سالانه مقادیر قابل توجهی از بقایای محصولات کشاورزی و محصولات فرعی صنایع تبدیلی آن به طور مطلوب استفاده نشده و با توجه به محدودیت منابع خوراک دام ، استفاده مفید از این منابع خوراکی اهمیت زیادی دارد. بدین منظور تعیین مناسب ترین سطح مناسب استفاده از تفاله خشک گوجه فرنگی درجیره گوساله های نر پرواری هدف این تحقیق قرار گرفت. این آزمایش برروی 40 راس گوساله نر بومی استان گلستان (گرگان دشت سابق) در 4 تیمارو هر تیمار شامل 10 تکرار(راس )، درقالب طرح کاملا تصادفی به اجرا درآمد. تیمارها شامل مقادیر صفر، 5، 10،15درصد تفاله خشک گوجه فرنگی در جیره های آزمایشی ( برحسب ماده خشک ) بود. جیره های غذایی از نظرمواد مغذی متناسب با نیاز گروه های آزمایشی تنظیم می شد.نتایج بدست آمده نشان داد، بین جیره های غذایی با درصد متفاوت تفاله خشک گوجه فرنگی از نظر افزایش وزن روزانه ، ماده خشک مصرفی و ضریب تبدیل غذایی تفاوت معنی داری وجود نداشت (5% > P). میانگین افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی در تیمارهای 0، 5، 10،15درصد تفاله خشک گوجه فرنگی به ترتیب 25/750، 750، 25/788 و 75/862 گرم در روز و 17/6 ، 09/6 ،8/5 و31/5 بودکه نشاندهنده مطلوبیت استفاده ازاین ماده خوراکی تا سطح 15 درصد در جیره گوساله های نر پرواری می باشد. در بررسی اقتصادی پروار گوساله ها نشان داد که استفاده از تفاله خشک گوجه فرنگی تا سطح 15 درصد، موجب کاهش هزینه خوراک مصرفی در مقابل هر کیلو گرم افزایش وزن زنده می شود.واژه های کلیدی: تفاله خشک گوجه فرنگی ، گوساله های نر پرواری و تغذیه