بررسی تاثیر باقی مانده مصرف علفکش های سولفونیل اوره گندم بر پنبه در نظام کشت حفاظتی

این پژوهش در سال 1392در منطقه سرخس خراسان رضوی به اجرا در آمد. آزمایش در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در 4 تکرار اجرا شد. پنج علفکش سولفوسولفورون (6/26 گرم در هکتار از ماده تجارتی آپیروس75%)، متسولفورون+سولفوسولفورون (40 گرم از ماده تجارتی توتالWG80%)، مزوسولفورون+یدوسولفورون+مفن پایر (5/1 لیتر از ماده تجارتی آتلانتیس OD2/1%) ، تریاسولفورون+تربوترین (250 گرم از ماده لوگران اکسترا WG64%) و تریاسولفورون+دایکمبا (لنتور 165 گرم در هکتار WG70%) در مرحله رشدی سه تا پنج برگی گندم مصرف شدند و یک تیمار به عنوان شاهد بدون سمپاشی در نظر گرفته شد. پنبه رقم ورامین بلافاصله پس از برداشت گندم در خرداد ماه دقیقا در محل کاشت گندم سال گذشته به عنوان محصول دوم کشت شد. همزمان با برداشت پنبه از هر تیمار آزمایش زیست سنجی با استفاده از گیاهان کلزا، ذرت، جو و پنبه در گلدان انجام شد. نتایج حاکی از کارایی توتال در مهار همه ی گونه های علف هرز گندم در رتبه اول بود و آتلانتیس و آپیروس در رتبه های دوم و سوم قرار گرفتند. بقایای توتال، آپیروس و آتلانتیس در ابتدای رویش باعث توقف موقت در رشد بوته ها و کاهش وزن خشک اندام هوایی پنبه در مزرعه شدند ولی تعداد غوزه و عملکرد محصول تحت تاثیر قرار نگرفت. در آزمون زیست سنجی نیز باقی مانده توتال و آپیروس وزن خشک اندام هوایی و ریشه پنبه را نسبت به شاهد کاهش دادند و در جو نیزکاهش این صفات در سطح 1 درصد معنی دار بود ایجاد کردند. بیشترین علایم ناشی از سمیت در کلزا بروز کرد. میزان تحمل گیاهان آزمون به باقی مانده علف کش ها در این آزمایش به صورت کلزا < جو < پنبه < ذرت و میزان خطر باقی مانده علف کش ها بر اساس میانگین صفات گیاهان آزمون به صورت لنتور < لوگران اکسترا < آتلانتیس < آپیروس < توتال بود. واژه های کلیدی: علایم خسارت، زیست سنجی، کشت دوم، ذرت، جو، کلزا