مطالعه روش های کاربردی کاهش خسارت کرم گلوگاه انار

نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
شناسه ملی سند علمی: R-1052059
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 735
تعداد صفحات: 221
سال انتشار: 1394

نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.

  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این طرح پژوهشی:

چکیده طرح پژوهشی:

کرم گلوگاه انار، Ectomyelois ceratoniae Zeller (Lep.: Pyrallidae)، مهمترین عامل خسارت زای انار در ایران است. با توجه به اینکه عامل اصلی آلودگی میوه به کرم گلوگاه انار، تخمریزی آفت و ورود لارو به میوه از طریق تاج می باشد، لذا با دورکردن حشره کامل آفت از درختان و ممانعت از تخمریزی آن، می-توان از آلودگی میوه جلوگیری کرد. نتایج بدست آمده از مطالعات پرتوتابی نشان داد که بهترین دز کنترل کننده شفیره های جوان 100 تا120 گری و شفیره های مسن دزهای 140 تا 160 گری می باشد. بهترین نسبت رهاسازی جهت رهاسازی حشرات کامل عقیم به حشرات طبیعی در شفیره های جوان و مسن نسبت های 1 :1 :5 :5 تا 7:7:1:1 (نر طبیعی× ماده طبیعی×نر پرتودیده × ماده پرتو دیده) و در رهاسازی روی میوه های انار نسبت 9:9:1:1 بود. درختان محلول پاشی شده با کایولین 5 درصد، موجب کاهش 31 درصدی آلودگی میوه ها به کرم گلوگاه انار و 14 درصدی میزان آفتاب سوختگی میوه های انار نسبت به شاهد و نیز کاهش ترکیدگی میوه و افزایش میانگین وزن میوه ها شد. علاوه بر این نتایج بررسی میزان کلروفیل برگ و فتوسنتز درختان محلول پاشی شده با کایولین حاکی از عدم تاثیر سو کایولین بر روی درختان بود. همچنین میزان آلودگی میوه ها به کرم گلوگاه انار در درختان تیمارشده با فرمولاسیون های مختلف گوگرد، نسبت به شاهد کاهش یافت، به طوری که، از میزان آلودگی در درختان تیمارشده با اختلاط سوسپانسیون گوگرد و کایولین، تا 56 درصد نسبت به شاهد کاسته شد. بررسی طیف های بدست آمده از فرومون آفت مشخص کرد که فرومون جمعیت های مختلف کرم گلوگاه انار، از لحاظ کمی و کیفی متفاوت می باشند. بر اساس نمونه برداری درطول فصل و از شروع گلدهی تا پایان برداشت، گونه های Trichogramma brassicae، Trichogramma cacoeciae و Trichogramma evanescens شناسایی شدند. میزان پارازیتیسم زنبور در گونه های مختلف شناسایی شده در زمان ها و مکان های مختلف از 1 تا 5 درصد محاسبه گردید. با توجه به نتایج بدست آمده مشخص شد که کاهش خسارت آفت کرم گلوگاه انار در قالب اجرای برنامه تلفیقی با استفاده از روش های مختلف از جمله بهداشت باغ، روش های ممانعت از آلودگی از قبیل پرچم زدایی، پوشش گذاری و محلول پاشی با ترکیبات دورکننده از قبیل کایولین و ترکیبات گوگردی و نیز کاربرد سوش مناسب زنبور تریکوگراما امکان پذیر می باشد.واژه های کلیدی:انار، کرم گلوگاه انار، Ectomyelois ceratoniae، پرتودهی، نابارورسازی، کایولین، ترکیبات گوگردی، فرومون جنسی، کنترل بیولوژیک، زنبور تریکوگراما، کنترل آفات

نویسندگان