بهینه یابی الگوی کشت گیاهان عمده زراعی تحت شرایط کم آبیاری دردشت قزوین زیر حوزه سد طالقان

این پژوهش در دشت قزوین در محدود جغرافیایی به طول های 49 درجه و 20 دقیقه تا 50 درجه و 34 دقیقه شرقی و عرض های 35 درجه و 38 دقیقه تا 36 درجه و 21 دقیقه شمالی انجام شد محدوده مذکور از سمت شمال به رشته کوه البرز از سایر جهات به مرز جغرافیایی استان محدود میگردد. این محدوده شامل قسمت هایی از زیرحوزه آبریز دریاچه نمک می باشد که از لحاظ تقسیم کلی حوضه های آبریز کشور، جز حوزه آبریز مرکزی محسوب می شود در این پژوهش بهینه یابی الگوی کشت گیاهان عمده زراعی تحت شرایط کم آبیاری درشبکه آبیاری دشت قزوین به منظور ارایه برنامه بهینه آبیاری، جهت حصول بیشینه سازی سود خالص و بهره وری مصرف آب با استفاده از مدل بهینه سازی تکنیک MGA انجام شد. در این پژوهش نیاز آبی گیاهان و ضرایب واکنش عملکرد گیاهان (Ky ( الگوی کشت درهر ماه تعیین شد و سپس با استفاده از روش MGA گزینه های کاهش سود اقتصادی در سطوح انحرافی 5، 10، 15 و 20 درصد تعریف شدند. نتایج نشان داد که تکنیک MGA توان افزایش 20 تا 40 درصد بهره وری مصرف آب را دارد و بیشترین مقدار بهره وری اقتصادی آب در گزینه 10 درصد کاهش سود اقتصادی بدست آمد. در شرایط کمبود آب، 30 تا 35 درصد کم آبیاری، بهره وری مصرف آب را تا حد 54 درصد افزایش داد. بنابر این آنچه که در مدیریت آب در شرایط کم آبیاری مهم است بررسی توام بهره وری، مصرف آب و اقتصاد آب است بنابر این با در نظر گرفتن هر دو عامل مقدار کم آبیاری 30 درصد با 10 درصد کاهش سود، بهترین گزینه برای افزایش اقتصادی بهره وری مصرف آب در دشت قزوین است.