بررسی مقایسه ای استفاده از سطوح مختلف اسانس مرزه در دان و آب آشامیدنی بر عملکرد و برخی صفات لاشه، ایمنی و هماتولوژی جوجه های گوشتی

به منظور بررسی تاثیر افزودن اسانس گیاه مرزه به دان یا آب آشامیدنی جوجه های گوشتی بر روی عملکرد، برخی صفات لاشه، سیستم ایمنی و هماتولوژی آن ها، این آزمایش با استفاده از 720 قطعه جوجه جنس نر سویه تجارتی راس 308 از سن یک تا 42 روزگی انجام شد. این تحقیق در قالب طرح آزمایشی کاملا تصادفی با 9 تیمار، 4 تکرار و 20 قطعه جوجه نر در هر واحد آزمایشی صورت پذیرفت.تیمارهای آزمایشی شامل 1- گروه شاهد (شاهد منفی با دان و آب آشامیدنی فاقد افزودنی)، 2- جیره حاوی آنتی بیوتیک افزودنی فلاوومایسین (شاهد مثبت در جیره)، 3، 4 و 5 – جیره های حاوی به ترتیب 200، 400 و 600 میلی گرم اسانس مرزه در هر کیلوگرم دان، 6- آب آشامیدنی حاوی ترکیب گیاهی با نام تجاری ارگواستیم به عنوان ماده افزودنی (شاهد مثبت در آب آشامیدنی)، 7، 8 و 9 - آب آشامیدنی حاوی به ترتیب 100، 200 و 300 میلی گرم اسانس مرزه در هر لیتر آب آشامیدنی، بودند.در طول آزمایش، جوجه ها روی بستر پرورش یافتند و آب و دان به صورت آزاد در اختیار آن ها قرار داده شد. میزان دان مصرفی و افزایش وزن به طور هفتگی و تلفات جوجه ها به طور روزانه ثبت و ضریب تبدیل غذایی محاسبه گردید. میزان آب آشامیدنی مصرفی جوجه ها در روزهای دهم، بیستم، سی ام و چهلم پرورش اندازه گیری شد. در سن 28 روزگی پاسخ سیستم ایمنی سلولی و در سن 35 روزگی برخی پارامتر های خونی و تیتر آنتی بادی بر علیه بیماری نیوکاسل، پس از خونگیری از ورید بال جوجه ها اندازه گیری شد. در پایان آزمایش، درصد قطعات اصلی لاشه و احشا داخلی نسبت به وزن زنده تعیین گردید. این تحقیق نشان داد که فقط در هفته اول پرورش جوجه ها، افزودن اسانس مرزه به جیره یا آب آشامیدنی و نیز افزودن ارگواستیم به آب آشامیدنی منجر به بهبود معنی دار افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی در مقایسه با گروه شاهد منفی و جوجه های دریافت کننده جیره حاوی آنتی بیوتیک گردید ولی در هفته های بعدی پرورش و کل دوره، بین تیمارهای آزمایشی تفاوت معنی داری در خصوص افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی وجود نداشت. درخصوص صفات لاشه (درصد لاشه، وزن نسبی کبد، قلب، سنگدان، چربی بطنی، ران و سینه)، پارامترهای خونی (تعداد گلبول های سفید و قرمز و پلاکت، درصد هماتوکریت و هموگلوبین، غلظت چربی و کلسترول خون و میزان آنزیم های کبدی AST و ALT)، صفات مرتبط با ایمنی (تیتر آنتی بادی بر علیه بیماری نیوکاسل، واکنش بدن به DNCB و نسبت انواع گلبول های سفید) و صفات کیفی گوشت سینه (ظرفیت نگهداری آب و غلظت مالون دی الدهید پس از دو ماه نگهداری گوشت) هیچ تفاوت معنی داری در بین گروه های آزمایشی مشاهده نشد. تاثیر جیره های آزمایشی بر اسیدیته گوشت سینه بلافاصله بعد از کشتار معنی دار نبود ولی آن دو ساعت بعد از کشتار در جوجه های دریافت کننده آب آشامیدنی حاوی ارگواستیم به طور معنی داری کمتر از گروه شاهد بود (05/0P<). بنابراین به عنوان نتیجه گیری کلی، اعمال تیمارهای این تحقیق، بهبود چشمگیری در توان تولیدی جوجه های گوشتی (بجز در هفته اول پرورش)، صفات لاشه و صفات کیفی گوشت سینه و پارامترهای خونی آن ها ایجاد نکرد.کلید واژه ها: جوجه گوشتی، اسانس مرزه، ارگواستیم، توان تولیدی، اجزا لاشه، هماتولوژی