بررسی چند شکلی ژن FecB و ارتباط آن با صفت دوقلوزایی در گوسفند کردی خراسان شمالی، ایستگاه شیروان

بازده تولید مثلی یکی از مهمترین صفات موثر بر پویایی و سودآوری در یک گله گوسفند است. در این رابطه، نرخ بره زایی یکی از مهمترین اجزای این صفت و از جمله مهمترین عوامل تاثیرگذار بر راندمان تولیدمثلی گوسفند می باشد. تخمک گذاری و چند قلوزایی از جمله صفاتی هستند که با تاثیر بر نرخ بره زایی تاثیر به سزایی در افزایش راندمان تولیدمثلی در گوسفند دارند. در تحقیق حاضر صفت دو قلوزایی با مدل حیوانی با استفاده از نرم افزار Wombat مورد تجزیه و تحلیل ژنتیکی قرار گرفتند. داده های مورد استفاده در این پژوهش شامل 5692 رکورد طی سال های 1370 تا 1391 میش های ایستگاه اصلاح-نژاد گوسفند کردی شیروان بود. اثرات ثابت مدل شامل سن میش، سال زایش، جنس بره و فصل زایش در مدل گنجانده شدند. نتایج حاکی از وراثت پذیری و تکرارپذیری پایین (0/01 و 0/24) صفت دو قلوزایی در میش های کردی می باشد و این نشان می دهد که در هنگام انتخاب نباید انتظار پیشرفت ژنتیکی چشمگیری را در این نژاد داشت. در این مطالعه به منظور تعیین چندشکلی ژن FecB از تعداد 100 راس گوسفند کردی خونگیری به عمل آمد. از ژن FecB یک قطعه 190 نوکلیوتیدی بوسیله PCR تکثیر شد و آنزیم رستریکتاز AvaII برای هضم محصولات PCR استفاده گردید. آنالیزهای RFLP نشان دهنده تیپ وحشی در تمامی میش های مورد بررسی بود. در این پژوهش به دلیل عدم وجود چندشکلی ژن بورولا در گوسفند کردی شیروان امکان گرفتن ارتباط با صفت دو قلوزایی در گوسفند کردی شیروان فراهم نشد. وراثت پذیری پایین در این صفت نشان می-دهد که پیشرفت ژنتیکی به کندی صورت می گیرد و به همان نسبت هم تاثیر عوامل محیطی زیاد می باشد و با کنترل این عوامل می توان به سرعت پیشرفت زنتیکی کمک کرد. عدم وقوع جهش حاکی از این است که این جایگاه، جایگاه موثر بر صفت دوقلوزایی در این نژاد نمی باشد. کلید واژه ها: پارامترهای ژنتیکی، دوقلوزایی، بورولا، گوسفند، ارتباط