بررسی و تعیین اندازه بهینه گاوداری های شیری در استان همدان

در این تحقیق با توجه به نقش تولید شیر و پرورش صنعتی گاو شیری در امنیت غذایی و تولید ناخالص ملی و همچنین جایگاه استان همدان در زیر بخش دامپروری ایران، به بررسی شاخصهای اقتصادی تولید شیر در این استان پرداخته شده است. با توجه به نقش موثر ظرفیت واحدهای تولید-کننده شیر در تعیین سودآوری آنها، انتخاب اندازه بهینه واحدهای تولیدکننده بسیار مهم و ضروری است. برای این منظور در این پژوهش به بررسی و تعیین اندازه بهینه واحدهای تولید کننده شیر در استان همدان پرداخته شد. جامعه آماری در این پژوهش شامل گاوداریهای شیری صنعتی در سال1390 است. دادههای لازم بر اساس روش پیمایشی و با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی جمعآوری شد. برای تعیین ظرفیت بهینه از الگوی دو مرحلهی داوسون و هوبارد استفاده گردید. در این الگو ابتدا تابع تولید ترانس لاگ برآورد، سپس محصول تعدیل شده از این تابع تعیین و آنگاه بر اساس تابع هزینه بلند مدت، اندازه بهینه تولید مشخص شد. نتایج تحقیق نشان داد که اندازه بهینه در واحدهای گاوداری شیری صنعتی در استان همدان، 83 راس گاو شیری است. در شرایط فعلی 79/2 درصد واحدهای تولیدکننده کمتر از این میزان تولید قرار دارند. کلید واژه ها : الگوی داوسون و هوبارد، اندازه بهینه، تابع ترانسلاگ، شیر، همدان.