ارزیابی فنی و مالی ماشین های برداشت سیب زمینی در روش های مرسوم کشت استان خراسان رضوی

بخش اعظمی از هزینه های تولید سیب زمینی مربوط به مرحله برداشت می باشد. در اغلب موارد کشاورزان از ماشین-های سیب زمینی کن یک یا دو ردیفه استفاده می کنند و برای جمع آوری سیب زمینی از روی ردیف از نیروی کارگری استفاده می کنند. این روش برداشت علاوه بر صرف وقت و افزایش هزینه های کارگری، در مزارع بزرگ، موجب تاخیر در برداشت شده که فرارسیدن سرمای پاییزی محصول تولیدی را در اغلب موارد تهدید می کند. این تحقیق به منظور مقایسه فنی و مالی عملکرد ماشین های برداشت در الگوهای کشت منطقه به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح آماری بلوک های کامل تصادفی در منطقه جلگه رخ تربت حیدریه اجرا شد. در این تحقیق تاثیر روش کاشت در دو سطح (کاشت با سیب زمینی کار دوردیفه ساخت داخل و کاشت با سیب زمینی کار شش ردیفه وارداتی) ، روش برداشت در سه سطح (استفاده از سیب زمینی کن دو ردیفه و جمع آوری سیب زمینی توسط کارگر، استفاده از کمباین کششی برداشت سیب زمینی، استفاده تلفیقی از سیب زمین کن دو ردیفه و کمباین کششی برداشت سیب زمینی) و رطوبت خاک در دو سطح (11 و 15درصد) بر انرژی مصرفی انرژی در واحد سطح ، ضایعات حین برداشت، توان مورد نیاز ماشین ، مصرف سوخت و ظرفیت مزرعه ای بررسی شد. نتایج نشان داد که بالاترین میزان ظرفیت مزرعه ای و همچنین بازده به ترتیب به میزان 59/0 هکتار در ساعت و 1/81 درصد در روش برداشت تلفیقی بود. همچنین پایین ترین ظرفیت مزرعه ای در برداشت با استفاده از سیب زمینی کن دو ردیفه اتفاق افتاده، در حالیکه پایین ترین میزان بازده به مقدار 49/65 درصد متعلق به برداشت با استفاده از کمباین کششی است. همچنین ارزیابی مالی تحقیق نشان دادکه استفاده از روش تلفیقی با توجه به کاهش میزان ضایعات نسبت به دو روش دیگری دارای برتری نسبی می باشد.واژه های کلیدی :ارزیابی فنی و اقتصادی،برداشت، سیب زمینی،روش کاشت، ماشین