کنترل گل جالیز مصری (Phelipanche aegyptiaca) با علف کش سولفوسولفورون در مزارع گوجه فرنگی استان هرمزگان

به منظور بررسی کارایی علف کش سولفوسولفورون (WG75%) بر کنترل گل جالیز مصری و عملکرد گوجه فرنگی، آزمایشی به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تیمار شامل سه مقدار از علف کش (20، 30 و 40 گرم در هکتار) و شاهد، با چهار تکرار در سه مزرعه یک هکتاری (واقع در کهورستان، هشتبندی و دشت صفا از استان هرمزگان) بطور جداگانه در سال 1394 اجرا شد و مورد تجزیه مرکب قرار گرفت. رقم گوجه فرنگی سانسیت (رایج در منطقه) بود. عملیات سم پاشی در سه مرحله 30، 40 و 50 روز پس از انتقال نشاهای گوجه فرنگی به زمین اصلی انجام شد. نتایج حاصل از تجزیه واریانس مرکب داده ها نشان داد، اثر مکان، اثر تیمار و اثر متقابل آنها، بر تراکم و وزن خشک کل علف هرز گل جالیز و بر بیوماس و عملکرد گوجه فرنگی، در سطح 1% دارای اختلاف معنی دار می باشند. مقایسه میانگین داده ها نشان داد که افزایش مقدار علف کش، باعث کاهش تراکم و وزن خشک کل علف هرز گل جالیز و افزایش میانگین عملکرد میوه و وزن خشک بوته در گوجه فرنگی شده است و مقدار 30 گرم در هکتار از علف کش، بعنوان بهترین غلظت در کنترل گل جالیز در مزارع گوجه فرنگی معرفی گردید. این غلظت در مناطق کهورستان، هشتبندی و دشت صفا به ترتیب باعث 75، 80/81 و 76/93 درصد کاهش تراکم گل جالیز (P. aegyptiaca) و 53/37، 58/46 و 44/77 درصد کاهش میانگین وزن خشک گل جالیز نسبت به تیمار شاهد در مزرعه گردیده است. واژه های کلیدی: علف کش سولفوسولفورون، گل جالیز، گوجه فرنگی، هرمزگان.