دامی ایران با استفاده از نشانگرهای آزمون های انساب و انتساب بر روی گونه های مولکولی

موفقیت در اصلاح دام منوط به ثبت دقیق شجره و رکوردهای فنوتیپی است، در غیر این صورت استفاده از بهترین روش ها برای ارزیابی ژنتیکی و برآورد پارامترها، موفقیتی در پی ندارد. در این تحقیق به منظور بررسی و تایید روابط شجره ای در جمعیت های گاو، اسب و بز کشور، از جایگاه ریزماهواره ای نشاندار شده ی فلیوروسنتی، برگرفته از فهرست مشترک انجمن بین المللی ژنتیک (ISAG) و سازمان خواروبار و کشاورزی ملل متحد (FAO) که برای آزمون انساب توصیه شده است، استفاده شد. نتایج حاصل از شاخص های تنوع درون جمعیتی و شاخص های چندشکلی در جایگاه های مورد مطالعه از جمله تعداد آلل های واقعی و موثر، محتوای اطلاعات چندشکلی (PIC) و هتروزیگوسیتی، حاکی از سطح بالایی از تنوع و چندشکلی در جمعیت و جایگاه-های مورد بررسی بود. همچنین مقادیر PE ترکیبی به دست آمده از مجموع این نشانگرها در هر دو آنالیز انساب و تعیین هویت 9999/0 برآورد گردید که بر کارایی کامل این مجموعه در آنالیز انساب و تشخیص هویت در این جمعیت ها اشاره داشت. کلید واژه ها :آزمون انساب و انتساب، نشانگر ریزماهواره، دام های بومی ایران