شناسایی مولکولی نژادهای در معرض انقراض اسبان بومی ایران

شناسایی جمعیت ها و نژادهای دام و طیور بومی هر کشور ضروری می باشد. با توجه به ویژگی های منحصر به فرد نژادهای اسب ایرانی و مطرح شدن بحث صادرات آنها، موضوع شناسایی این نژادها بیش از گذشته اهمیت پیدا کرده است. هدف از انجام این تحقیق، شناسایی مولکولی دو نژاد اسبچه خزر و اسب دره شوری می باشد. در این مطالعه از تعداد 120 راس اسبچه خزر و80 راس اسب دره شوری، نمونه خون جمع آوری شد. پس از استخراج DNA از آنها، نواحی مورد نظر توسط پرایمرهای اختصاصی با تکنیک PCR تکثیر شدند. تمامی 17 نشانگر ریزماهواره مورد استفاده در این پژوهش در جمعیت های مورد مطالعه، تکثیر و چند شکلی بالایی برخوردار بودند. این موضوع می تواند بیانگر مناسب بودن نشانگرهای مزبور جهت مطالعه تنوع ژنتیکی در نژادهای اسب ایرانی باشد. نتایج حاصل از بررسی پارامترهای ژنتیکی محاسبه شده در دو جمعیت، بیانگر وجود تنوع ژنتیکی نسبتا مطلوب در آنها می باشد. پس از تعیین توالی ناحیه HVRI اسبان بومی ایران و مقایسه این ناحیه با توالی ناحیه مشابه از ژنوم اسبان سایر نژاد ها از مناطق مختلف جهان، مشخص شدکه اسبان ایرانی در یک خوشه جداگانه قرار دارند. کلید واژه ها : نشانگر ریزماهواره، ژنوم میتوکندری، اسب، ایران