بررسی تمایز، یکنواختی و پایداری صفات مورفولوژیکی ارقام خربزه متقاضی تجاری شدن

شناسایی دقیق و صحیح منابع ژنتیکی، لاین ها و ارقام گیاهی علاوه بر اینکه در برنامه های به نژادی از اهمیت خاصی برخوردار است، در تمایز ارقام تجاری به منظور حمایت از مالکیت فکری ارقام گیاهی و اعطای حقوق به نژادگر به مالکین آنها بسیار موثر است. بر این اساس شناسایی 14 رقم خربزه با استفاده از 66 ویژگی مورفولوژیک گیاه خربزه مندرج در دستورالعمل اتحادیه بین المللی حمایت از ارقام جدید گیاهی ( UPOV) در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار صورت گرفت. بر اساس صفت کیفی شکل میوه، ارقام به دو گروه گرد و کشیده تقسیم شدند. در گروه میوه های کشیده بر با توجه به رنگ پوست میوه، وجود شیار بر روی پوست میوه و تظاهر جنسی گل آذین به دو گروه ایتالیایی و آناناسی تقسیم شدند.ارقام تیپ گالیا نیز در گروه میوه های گرد قرار دارند. در داخل همه گروه ها، هر رقم دارای یک سری صفات منحصر به فرد بود و همه ارقام از هم متمایز شدند. همچنین تجزیه واریانس صفات کمی نیز اختلاف معنی دار بین همه ارقام را برای 13 صفت کمی اندازه گیری شده نشان داد که با مقایسه میانگین به روش دانکن، همه ارقام از هم متمایز شدند. ارقام الوا و Mae با داشتن بیشترین طول و قطر میوه و ضخامت گوشت دارای بیشترین مقدار عملکرد میوه بودند. همچنین ارقام شکرناز، سمسوری 88 و ارمغان 804 با توجه به زمان گلدهی و رسیدگی کوتاه تر برای شرایط فصل رشد کوتاه مناسب تر هستند. کلمات کلیدی: خربزه، تمایز، یکنواختی، پایداری، صفات مورفولوژیک