جمع آوری و بررسی ذخیره رواناب جهت احداث باغات دیم در اراضی شیب دار ارسباران

بررسی ها نشان می دهند که در چند دهه اخیر پدیده خشک سالی به یکی از جدی ترین بلایای طبیعی تبدیل شده و ضمن اینکه همه ساله خسارات مالی و جانی زیادی را ببار می آورد توانایی آن را دارد که بشر امروزی را علیرغم در اختیار داشتن علم و فناوری های پیشرفته هنوز هم در معرض تهدید قرار دهد. لذا این طرح باهدف مدیریت بحران خشک سالی و استفاده بهینه از نزولات آسمانی پیشنهادشده است. روش تحقیق طرح مبتنی بر استفاده از شاخص کمی پوشش گیاهی و جمع آوری رواناب و ذخیره آن به عنوان معیار سنجش اولویت پتانسیل تولید در اراضی شیب دار منطقه است. هدف تحقیق حاضر، بررسی رشد و نمو درختان انگور، انجیر و گردو در حداقل شرایط محیطی است. این طرح به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار و شش تیمار اجرا گردید. پس از اجرای طرح آماربرداری از رطوبت خاک از اعماق 20، 50 و 70 سانتی متری چاله کاشت از هر 5 1 روز یک بار در دوره فصل رشد مطابق با فصل رشد منطقه با دستگاه TDR به وسیله حس گرهای عمودی که در چاله کاشت نهال نصب شده، اندازه گیری شد. همچنین رشد سالیانه گیاه نظیر قطر ساقه و رشد طولی در سال اول و در سال آخر اندازه گیری شد. پس از آماربرداری نتایج به وسیله آزمون دانکن و با نرم افزارهای تجزیه آماری تجزیه وتحلیل گردید. تجزیه و آنالیز آماری میانگین درصد رطوبت خاک تیمارها در دوره تر نشان می دهد که بین تکرارها و تیمارها در سطح 1درصد و5 درصد اختلاف معنی دار وجود دارد و بیشترین میانگین درصد رطوبت مربوط به تیمار گردو با سامانه پوشش نایلونی با 26/807درصد و کمترین میانگین درصد رطوبت مربوط به تیمار شاهد با کشت انجیر با 18/481درصد است. تجزیه و آنالیز آماری میانگین درصد رطوبت خاک تیمارها در دوره های خشک نشان می دهد که بین تیمارها در سطح احتمال1درصد5 درصد اختلاف معنی دار وجود دارد.بیشترین میانگین درصد رطوبت مربوط به تیمار گردو با سامانه پوشش نایلونی با 8/022 درصد و کمترین میانگین درصد رطوبت مربوط به تیمار شاهد با کشت انجیر با 4/459 درصد است.واژه کلیدی : رواناب ،باغات دیم، جمع آوری،آب ،اراضی شیب دار و ارسباران