عوامل موثر بر شدت خسارت پرندگان به محصول آفتابگردان

پرندگان یکی از آفات مهم محصول آفتابگردان هستند. با توجه به اهمیت دانه های روغنی به عنوان محصول استراتژیک، نیازمند روش های کنترل برای کاهش خسارت پرندگان هستیم. مهم ترین مرحله خسارت پرندگان در مرحله خمیری دانه ها و مهم ترین گونه خسارت زا گنجشک خانگی (Passer domesticus L., 1758) است. میزان خسارت در مزارع آفتابگردان بین 1% تا 6/3% اما در ایستگاه های تحقیقاتی به علت کوچک بودن قطعات کشت آفتابگردان در ایستگاه های تحقیقاتی فشار خسارت پرندگان بر همین قطعات متمرکز شده و میزان خسارت حدود 25% تا 45% بود. ویژگی های ارتفاع طبق از سطح زمین، خمیدگی ساقه، شکل و قطر طبق، زاویه طبق از سطح افق، فاصله آخرین برگ از طبق، طول کاسبرگ و زاویه آن نسبت به سطح طبق، طول و رنگ دانه و تراکم دانه در طبق بر میزان خسارت پرندگان موثر بودند. در بین ارقام مختلف آفتابگردان، تفاوت در میزان خسارت مشاهده شد و ارقامی مانند گابور و پروگرس دارای خسارت کمتر بودند. در کرج و خوی، تاخیر در تاریخ کاشت (اواخر خرداد) و در گنبد (اواخر اسفند) و گلی داغ کاشت زودتر (اواخر اردیبهشت) در کاهش میزان خسارت موثر بودند. در مزارع کوچک که اطراف آن آفتابگردان روغنی کشت نشود، میزان خسارت بسیار بالا است و حتی الامکان باید از کشت آفتابگردان در قطعات کوچک جلوگیری شود. به علت عادت کردن پرندگان به روش های کنترل، باید از تکرار آنها با نظم زمانی و در محل ثابت خودداری شود.واژه های کلیدی: آفتابگردان، خسارت، شدت، پرندگان