اصول احداث باغ های مدرن مرکبات

نواحی مرکبات خیز ایران به سه منطقه تقسیم می شود:الف- سواحل دریای خزر (استان های مازندران، گیلان و گلستان) که در عرض جغرافیایی 37 درجه شمالی قرار دارد و جز مناطق نیمه گرمسیری نیست؛ اما نزدیکی به دریای خزر باعث ایجاد اقلیم مناسب برای کشت مرکبات شده است. میزان بارندگی سالیانه این منطقه، بین 800 تا 1200 میلی متر و دوره خشکی تابستانه آن 30 تا 60 روز است. نوار ساحلی دریای خزر شامل مناطق کوهپایه، دشت و ساحل است.نواحی کوهپایه ای دارای مشکلات خاص خود هستند که از آن می توان به کمبود آب، عمق کم خاک، آب شویی، فرسایش خاک و خسارت سرما در برخی سال ها اشاره کرد. در نواحی دشت و ساحلی نیز مشکلاتی از قبیل سطح ایستابی بالا، اسیدیته(pH) بالا و اراضی آهکی در برخی مناطق و سرمای زمستانه شدید در برخی سال ها وجود دارد.ب- ناحیه مرکزی (استان های فارس، کرمان، کرمانشاه، ایلام، کهگیلویه و بویراحمد و خراسان): این منطقه در عرض جغرافیایی 33 درجه شمالی قرار دارد. از مشخصات بارز این منطقه می توان به خشکی هوا، پایین بودن مقدار بارندگی (100 تا 300 میلی متر) و پراکنش نامنظم بارندگی، کم بودن روزهای ابری، تابستان های بسیار گرم همراه با وزش بادهای گرم و فراوانی، گرد و غبار، اسیدیته بالا و آهکی بودن خاک در برخی مناطق و پایین آمدن کیفیت آب در سال های اخیر اشاره کرد قسمت عمده تولید مرکبات نوار مرکزی مربوط به استان های فارس و کرمان است. ج- نوار ساحلی جنوب (هرمزگان و سواحل دریای عمان): این بخش در عرض جغرافیایی پایین تر از 23 درجه ی شمالی قرار دارد و فاقد یخبندان زمستانه و دارای تابستان های بسیار گرم است. بالا بودن اسیدیته و املاح موجود در خاک و آب به همراه بالا بودن رطوبت نسبی هوا باعث شده است تا محدودیت چشمگیری برای انتخاب رقم و پایه مرکبات در این بخش از کشور وجود داشته باشد. بر این اساس پرورش انواع لایم و لیمو نسبت به سایر انواع مرکبات ترجیح داده می شود.