سیاست ویرانگری آمریکا و رژیم صهیونیستی در ایران با الگوهای تاریخی
تاریخ جنگ ها و درگیری های بین الملل، روایتی تکرار شونده از ستمگری قدرت های استکباری علیه ملت هایی است که خواهان استقلال و آزادی هستند. اگرچه ابزارهای جنگ تغییر کرده و فناوری های نوین وارد میدان نبرد شده اند، اما ماهیت متجاوز و اهداف شوم آن ها دست خوش تغییر نشده است. امروز، در سال ۲۰۲۶، شاهد جنایتی بی سابقه در تاریخ معاصر هستیم که توسط دونالد ترامپ و رژیم صهیونیستی اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران در حال اجراست. بمباران سیستماتیک مراکز تحقیقاتی و دانشگاه های برتر، ترور بیش از ۲۰۰ استاد و دانشجو، و تخریب بیش از ۶۰۰ مدرسه در عرض تنها ۲۸ روز، نشان دهنده ی یک استراتژی دقیق و محاسبه شده است که ریشه در تجربیات گذشته آمریکا در ویتنام، عراق و افغانستان دارد. این یادداشت با نگاهی تطبیقی، به تحلیل این اقدامات جنایتکارانه و مقایسه آن با جنگ های پیشین آمریکا می پردازد.
برای درک عمق فاجعه ای که امروز در ایران می گذرد، باید به خاطره ی تلخ «جنگ ویتنام» بازگردیم. در دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی، ایالات متحده برای متوقف کردن موج مقاومت ویت کنگ و استقلال طلبی ویتنام، از استراتژی «سوزاندن زمین» استفاده کرد. آن ها نه تنها جنگل ها و روستاها را با بمب های ناپالم و عامل نارنجی به آتش کشیدند، بلکه به طور خاص زیرساخت های آموزشی و فرهنگی را هدف قرار دادند. دانشگاه ها و مراکز روشنفکری سائیگون و سایر شهرها به کانون های هدف بمباران ها تبدیل شدند، زیرا آمریکا می دانست که دانش و آگاهی، مهم ترین سلاح در برابر استعمار است. اکنون، ترامپ و متحدانش با الهام از همان شیوه، اما با دقت موشکی بیشتر، دانشگاه های برتر ایران را هدف می گیرند. هدف، نابودی نخبگان علمی و ایجاد خلا دانشی در کشور است تا ایران نتواند در مسیر پیشرفت علمی و فناوری گام بردارد. ترور ۲۰۰ استاد و دانشجو در واقع همان «تصفیه » است که آمریکا در جنگ های نیابتی خود همواره دنبال کرده است.
نمونه ی دیگر و شاید خشن ترین الگوی تاریخی، اشغال عراق در سال ۲۰۰۳ است. در آن جنگ، آمریکا تحت عنوان «سلاح های کشتارجمعی»، زیرساخت های حیاتی عراق را ویران کرد. اما آنچه پس از اشغال رخ داد، تاسف بارتر بود؛ بمباران و غارت دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی بغداد. کتابخانه های ملی و موزه ها غارت شدند و دانشگاه ها تعطیل گردیدند. استراتژی آمریکا در عراق این بود: «کشوری را بساز که فاقد هویت و قدرت علمی باشد». امروز در ایران، ما شاهد همان سناریو هستیم اما با شدت و سرعتی باورنکردنی. تخریب ۶۰۰ مدرسه در کمتر از یک ماه، عددی نیست که بتوان آن را به صورت تصادفی توجیه کرد. این یک «نسل کشی آموزشی» است. درست همانطور که در عراق تلاش شد نسل آینده را از آموزش محروم کنند، در ایران نیز هدف، ناامید کردن نسل جوان و ایجاد مانع در راه کسب علم و دانش است. مدارس پناهگاه های امن کودکان هستند، اما رژیم صهیونیستی با حمایت مستقیم آمریکا، این پناهگاه ها را به ویرانه تبدیل کرده است تا روان جامعه ایرانی را در هم بشکند.
همچنین، باید به تجربه ی افغانستان و جنگ های طولانی آن اشاره کرد. در آنجا نیز آمریکا و متحدانش، مدارس و مراکز آموزشی را به پایگاه های نظامی تبدیل کردند یا آن ها را تخریب کردند تا از رشد تفکر مقاومت جلوگیری کنند. اما تفاوت در ایران، مقاومت مردمی و هوشمندی نظام اسلامی است. در حالی که در افغانستان و عراق، ساختارهای دولتی به سرعت فروپاشیدند، در ایران با وجود خسارات سنگین، ساختار آموزشی و علمی با تکیه بر توان داخلی و روحیه جهادی، در حال بازسازی و ادامه مسیر است.
بمباران مراکز تحقیقاتی ایران نیز پیامی روشن به جهان دارد: جهان استکبار از پیشرفت علمی ایران در حوزه های هسته ای، نانو، زیست فناوری و دفاعی هراسان است. آن ها می دانند که علم، قدرت است و قدرت ایران، در گرو دانش بومی و نخبگان آن است. ترور اساتید، که یادآور ترورهای علمی دهه های گذشته (مانند ترور دانشمندان هسته ای) است، تلاشی برای ممانعت از خودکفایی ایران است. این اقدامات نشان می دهد که ادعاهای حقوق بشری غرب، دروغی بیش نیست و آن ها برای رسیدن به اهداف شوم خود، از هیچ جنایتی، حتی هدف قرار دادن مراکز علم و دانش، ابا نمی کنند.
مقایسه اعداد و ارقام نیز گویای دیگر حقیقت است. تخریب ۶۰۰ مدرسه در ۲۸ روز، یعنی متوسط تخریب بیش از ۲۱ مدرسه در روز. این سرعت ویرانگری، فراتر از اهداف نظامی معمول است و نشان دهنده یک خشم عمیق و کینه توزی تاریخی نسبت به تمدن و فرهنگ ایرانی است. در جنگ جهانی دوم، نبرد بریتانیا علیه آلمان نازی نیز شامل بمباران های سنگین شهرها بود، اما آنجا نیز هدف شکستن روحیه بود. در اینجا نیز هدف، شکستن روحیه ی «مقاومت علمی» است.
در نهایت، باید گفت که تاریخ قضاوت خود را انجام خواهد داد. همانطور که مقاومت مردم ویتنام در برابر بمب های ناپالم به پیروزی انجامید، و همانطور که مردم عراق و افغانستان هرچند با هزینه های سنگین، اشغالگران را به زانو درآوردند، ملت ایران نیز با درایت رهبری و همبستگی ملی، از این امتحان سخت سربلند بیرون خواهد آمد. ویرانگری مدارس و دانشگاه ها توسط ترامپ و اسرائیل، تنها باعث می شود که عزم ایرانیان برای کسب دانش و دفاع از مرزهای علمی و عقیدتی خود چندین برابر شود. خون استادان و دانشجویان شهید شده و آوار مدارس، سندی بر جنایت کارنامه سیاه آمریکا و اسرائیل خواهد بود که در تاریخ جاودانه می ماند، اما ایران اسلامی با تکیه بر نیروی جوانان و ایمان به خدا، مسیر پیشرفت و تعالی خود را با شتاب بیشتری ادامه خواهد داد.