مقایسه بین مشتقات متابولیسمی Sclerotinia sclerotiorum (Lib.) De Bary واسید اگزالیک سنتتیک جهت ارزیابی سریع ژرم پلاسم آفتابگردان به بیماری پوسیدگی سفید

بیماری پوسیدگی سفید آفتابگردان با عامل بیماریزای Sclerotinia sclerotiorum یکی از مهمترین عوامل خسارت زای میزبان در اکثر نواحی کشت آن می باشد. برای کاهش خسارات ناشی از این بیماری شناسایی منابع مقاوم میزبان در برنامه های اصلاح آفتابگردان گامی مهم در مبارزه با بیماری است. از طرفی غربال کردن این بیماری و پیدا کردن منابع ژنتیکی مقاوم به این بیماری دارای هزینه بالا مایه زنی و از طرفی مهمتر از همه انتقال این بیماری از منطقه ای به منطقه دیگر را باعث می شود. در این راستا نمونه های آفتابگردان تیمار شده با اسیداگزالیک خارجی (سنتتیک) و اسید اگزالیک مشتق شده از متابولیسم Sclerotinia sclerotiorum، مورد مقایسه و آزمایش قرار گرفتند که بر این اساس تیمار با اسید اگزالیک سنتتیکی باعث اثرات زیان آورتری بر روی بافتهای گیاه و ایجاد پوسیدگی کامل ساقه در مقایسه با محصولات مشتق شده از متابولیسم اسکلروتینیا می شود. تخریب بافتها و ورود اسید اگزالیک بیش از اندازه در تیمار خارجی (سنتتیک) این تئوری را عنوان میکند که عفونت با S. sclerotiorum از یک مسیر متابولیکی پیچیده برخوردار میباشد که متفاوت با استفاده از اسید اگزالیک سنتتیک است که فقط به عنوان elicitor عمل میکند است، در ضمن اینکه اسید اگزالیک سنتتیک باعث گسترش این بیماری نمی شود و نمی تواند به عنوان روش در برنامه غربالگری این گیاه استفاده شود.

کلیدواژه ها:

بیماری پوسیدگی سفید ، اسید اگزالیگ ، آفتابگردان