بررسی مسوولیت کیفری اطفال زیر نه سال

بزهکاری اطفال زیر نه سال با لحاظ تاثیر قوه تمییز بر مسوولیت کیفری آنان از مسائلی است که مورد عنایت قانونگذار قرار نگرفتهاست. ماده 49 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 اطفال را از هرگونه مسوولیت کیفری مبرا می داند. لیکن با توجه به مقرره مزبورمی توان گفت که توجه به شرایط خاص کودک، هر گونه واکنشی را در مقابل او بدون در نظر گرفتن اصلاح و بازسازگاری وی نفیمی کند. نوع پژوهش در این مقاله به صورت توصیفی- تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای- اسنادی است. آنچه از بررسی مباحث به عنوان نتیجه می توان ارائه نمود این است که گرچه قانونگذار هیچ تفکیکی بین صغار قائل نشده است؛ لیکنقوه تمییز که عامل موثری در تحمیل مسوولیت کیفری به طفل قبل از بلوغ است و همچنین از یک سو رشد جزایی که لزوما در همهی افراد همراه با بلوغ حاصل نمی شود و لزوم پیشگیری از ارتکاب جرم توسط این افراد، اقتضا دارد که اقدامات تربیتی و تامینی درنتیجه ولایت قهری پدر در خصوص این افراد اعمال گردد؛ البته اصلاح و بازپروری کودک نباید همراه با اقدامات خشونت آمیز باشد؛چون در تادیب این کودک هدف تشفی خاطر بزه دیده نمی باشد؛ بلکه هدف اصلاح و بازپروری کودک بزهکار می باشد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت کیفری صغار ، اقدامات تامینی ، ولایت قهری پدر ، تادیب و تنبیه