تربیت شهروند فعال در برنامه درسی فارسی ابتدایی

نیروی انسانی فرهیخته سرمایه ایست که نقش مهمی درتوسعه پایدار ایفا میکند. افراد سالم و خلاق در هر جامعه تضمین کننده بقا و سعادت آن و مرهون تربیت صحیح اعضای آن است. بخشی از این تربیت، تربیت اجتماعی است که خود از ابعاد تربیت شهروند فعال به شمار میرود و سهم قابل توجهی از آن می تواند به عهده نظام آموزش و پرورش هر کشور باشد؛ همچنین زبان به عنوان یک نهاد اجتماعی، در انتقال دانش و فرهنگ نقش مهمی دارد و آموزش زبان فارسی در برنامه درسی دوره ابتدایی از جایگاه ویژه ای برخوردار است. هدف این مقاله بررسی نقش برنامه درسی فارسی در تربیت شهروندی و به ویژه شهروند فعال است که به این منظور جنبه های مختلف آن اعم از رویکرد، ساختار، محتوای، اهداف و روش های تدریس به روش اسنادی بررسی شده است. بر این اساس اهداف برنامه درسی و روش های پیشنهادی که در کتاب راهنمای معلم هر پایه به تفصیل بیان، و همچنین محتوای کتاب و تمرینهای آن از منظر تربیت اجتماعی بررسی شده است. نتیجه این که در تعیین اهداف، محتوا، روش ها و ساختار کتاب فارسی دوره ابتدایی، هر چند ممکن است خالی از خلل نباشد، گام های موثری برداشته شده و علاوه بر خواندن و نوشتن توجه به سخن گفتن،گوش دادن، تفکر و تعاملات اجتماعی مد نظر قرارگرفته است؛ همچنین روش های تدریس مشارکتی که به معلمان پیشنهاد شده است، در صورتی که متعهدانه اجرا شود می تواند در تربیت شهروند فعال موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

شهروند فعال ، توسعه پایدار ، برنامه درسی فارسی ، تعلیم و تربیت.