رابطه علم و دین از دیدگاه علامه جعفری (ره)

مسیله علم و دین امروزه از چالش برانگیز ترین موضوعات علمی در قلمرو علم و دین و در نحوه تعامل این دو با هم است. در این بحث با الگوگیری از ایان باربور در کتاب علم و دین، نحوه ارتباط علم و دین را در چهار مقوله تعارض، استقلال، گفت وگو و یکپارچگی تقسیم بندی کرده و با توصیف مقولات چهارگانه به بررسی و تبیین نظر علامه جعفری خواهیم پرداخت. علامه حقیقت دین را سوق دادن بشریت به سوی کمال می داند و عقل بشری را بزرگترین وسیله و سرمایه برای دانش و علم معرفی میکند، همان گونه که علوم مختلف تضادی با یکدیگر ندارند و حتی میتوانند مکمل یکدیگر باشند، بین علم و دین هرگز نزاعی نیست . مباحثی که مقاله حاضر با مدنظر قرار دادن آرای علامه به آنها خواهد پرداخت؛ راه های ارتباط علم و دین، رویکرد علامه در نحوه ارتباط علم و دین، علم و دین در حیات معقول، رابطه علم و فلسفه و دین با حیات معقول، تعارض بین دین و علم و فلسفه، عوامل و منشا بروز ایده تضاد در علم و دین است.

کلیدواژه ها:

دین ، علم ، علامه جعفری ، تعارض ، تعامل