طراحی یک ربات شاعر با استفاده از هوش مصنوعی

هوش مصنوعی در مدت زمان کوتاهی از پیدایش خود، توانسته است از مرحله توسعه بازی ها، به سوی جهانی از مسائل پیچیده گام بردارد. سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند واکنش هایی مشابه رفتارهای هوشمند انسانی از جمله درک شرایط پیچیده، شبیه سازی فرایندهای تفکری و شیوه های استدلال انسانی را برای حل مسایل ارائه دهند. هنردیجیتال چند سالی است که علاقمندان به خود را پیدا کرده است و شاخه های مختلف آن در حال ظهور است. اجرای شعر در فضای دیجیتال و استفاده از امکانات نرم افزاری برای ایجاد زیبایی شناسی در زبان از دستاوردهای این ژانر است.در این مقاله، ما با استفاده از شبکه های عصبی و الگوریتم ژنتیک یک ربات شاعر را طراحی کرده ایم که قادر استشعرهای موزون و کلاسیک فارسی را با استخراج کلمات از یک پایگاه داده بسراید. برای اینکار با استفاده از ربات و استفاده از بینایی ماشین، تصاویری از شی های مختلف را ثبت می کنیم و معادل متنی آن تصویر را در قالب یک کلمه در یک پایگاه داده ذخیره می کنیم و با طراحی یک برنامه آنها را از پایگاه داده استخراج می کنیم، سپس با استفاده از الگوریتم ژنتیک مصرع های موزون و بیت های قافیه دار را تولید کرده و در ادامه، با استفاده از شبکه های عصبی تولیدات شعری مان را در وزن های مختلف دسته بندی می کنیم.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، الگوریتم ژنتیک ، شبکه های عصبی ، شعر دیجیتال