تحلیلی بر باز آفرینی بافت های ناکارآمد شهری مطالعه موردی: شهر گوگد

بافت ناکارآمد شهری پهنه ای از بافت شهری است که از جریان رشد و توسعه جامانده و سیر قهقرایی تنزل کیفیت زندگی در آن ها روز به روز فزونی می یابد . این در حالی است که اغلب این بافت ها در هسته های اولیه شکل گیری شهرها قرار داشته و از این حیث بافت تاریخی و ارزشمند شهری را در خود جای داده اند که این مهم سبب شده تا مدیران و برنامه ریزان شهری بیش از پیش به آن بپردازند .هدف از پژوهش حاضر بررسی شاخص های موثر در ناکارآمدی بافت شهر گوگد است. روش پژوهش توصیفی و تحلیلی است که از مدلهای کمی استفاده شده است. جامعه ی آماری پژوهش کل شهر گوگد را شامل می شود که براساس 3 شاخص کلی و این 3 شاخص از زیر شاخص هایی تشکیل شده اند. از این جهت شاخص های مورد مطالعه با استفاده از روش AHP، در محیط نرم افزار Super Decisions این سه مولفه نسبت به هم امتیاز دهی شدند و به عنوان یک روش تصمیم گیری چند شاخصه مورد استفاده قرار گرفته و در نهایت با بهره گیری از GIS نقشه سطوح پهنه ها بصورت مناسب و غیر مناسب ارزیابی گردیده است. نتیجه حاصل از بررسی انجام شده نشان می دهد که در بین واحدهای همسایگی واحدهای همسایگی 2 و 3 در مجموع به عنوان محدوده های ناکارآمد در سطح شهر گوگد شناسایی و در ادامه با ارائه راهکارها و چشم اندازهایی در سطح محدوده های مورد نظر، در راستای بازآفرینی محدوده های ناکارآمد در سطح شهر گوگد می تواند نسخه بهینه ای برای مداخلات در بافت باشد

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، بافت ناکارآمد ، بهسازی ، بافت فرسوده ، شهر گوگد