مدل سازی ترکیب خودکار سرویس ها، آگاه از کیفیت سرویس، مبتنی بر مساله پوشش مجموعه

سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 442

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NCAEA02_028

تاریخ نمایه سازی: 9 مرداد 1398

چکیده مقاله:

ترکیب سرویس ها در معماری سرویس گرا به ایجاد هماهنگی میان تعدادی از سرویس های موجود برای فراهم آوردن یک سرویس ترکیبی با ارزش افزوده اطلاق می شود و منظور از آن دست یافتن به برخی از نیازمندی های کاربر است که یک سرویس به تنهایی قادر به برآورده ساختن آنها نیست. در این مقاله مدلسازی مساله ترکیب خودکار سرویس ها به صورت پوشش مجموعه پیشنهاد و از الگوریتم تقریبی برای حل آن بهره گرفته شده است. روش پیشنهادی، ترکیب سرویس های وب را در دو فاز اصلی تولید و گسترش بالا به پایین درخت ترکیب، و تولید سرویس ترکیبی از طریق پیمایش پایین به بالای درخت ترکیب مطرح می کند. در فاز اول، تولید یک درخت (مشابه تولید درخت در حل مساله با جستجو) با شروع از خروجی یا پس شرطهای سرویس درخواستی به سمت ورودی با پیش شرط های آن پیشنهاد می شود. هر گره یا حالت از درخت، مجموعه ای از ورودی و خروجی ها با شرایط است و سرویس ها به عنوان بال های درخت امکان انتقال از یک گره به گره دیگر را فراهم می کنند. در فاز دوم، رسیدن از برگ های درخت تولید شده به ریشه، معادل رسیدن به خروجی سرویس ترکیبی در نظر گرفته می شود و مسیر رسیدن به ریشه، سرویس های دخیل و طرح ترکیب را مشخص می کند. برگهایی از درخت که محتوای آنها زیر مجموعه ورودی سرویس درخواستی است قابل دسترس هستند. برای رسیدن به هرگره غیر برگی از درخت یک مساله پوشش مجموعه تولید و با استفاده از یک الگوریتم تقریبی حریصانه حل می شود. اگر تولید و حل مساله پوشش مجموعه به صورت سلسله مراتبی تا رسیدن به گره ریشه ادامه پیدا کند، طرح و هزینه سرویس ترکیبی مورد تقاضا تولید خواهد شد. ترکیب زنجیره ای و موازی سرویس ها به صورت توام، نگاشت خواص کیفیتی سرویس به هزینه با استفاده از تحلیل مدل برداری ، ترکیب نزدیک به بهینه و آگاه از کیفیت سرویس بر اساس درخواست، و امکان تولید پویا و توزیع شده سرویس ترکیبی، بیشترین تمرکز این پژوهش را به خود معطوف کرده است.

نویسندگان

مرتضی خانی دهنویی

دانشجوی دکتری، گروه کامپیوتر، دانشگاه فردوسی مشهد

سعید عربان

استادیار، گروه کامپیوتر، دانشگاه فردوسی مشهد

مهدی خانی دهنویی

دانشجوی دکتری، گروه کامپیوتر، دانشگاه فردوسی مشهد