هیات پرشکوه انسان خودشکوفااز نگاه فردوسی با رویکرد تطبیقی با نظریه مازلو

سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 321

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

SCECONF01_075

تاریخ نمایه سازی: 18 تیر 1398

چکیده مقاله:

انسان گرایی با ماهیت شعر در پیوسته و جزء جدایی ناپذیر آن است. هیات پرشکوه انسان درنگاه فردوسی نشان میدهد که سخن گفتن او ازانسان امری تفننی نیست بلکه تلاش او در نشان دادن پیچیدگیها و زوایای نامکشوف روح و دنیای آدمی سبب شده اثری با ویژگیهای ممتاز انسانی آفریده شود؛ شاید به نظر نگارنده ترسیمی تازه از انسان دنیای پیچیده امروز که در گذشته میزیسته است. او سعی در پرورش انسانهایی اخلاق مدار ودر عین حال خودشکوفا دارد . او به خوبی میداند هزینه کردن برای منابع انسانی برای داشتن آرمان شهر، لازم است و حقبه از این آزمون سربلند بیرون آمده است تفکری که علممدیریت امروز، تمام توانش را برای آن صرف کرده است.

نویسندگان

شیرین صمصامی

دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد واحد بین الملل عضوهیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد طبس

مه دخت پورخالقی چترودی

استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد