شناسایی، اندازه گیری ابعاد و نسبت های کروموزوم های انسانی در کاریوتایپ با کاربرد نرم افزار Dino capture

کاریوتایپ، تعداد، اندازه ها و اشکال کروموزوم های متافازی را نشان می دهد که برای هر گونه اختصاصی است. پروژه ژنوم انسان (HGP) جزئیاتی از سانترومر ها و تلومرها را با توالی های تکراری زیادی نشان داده که در تکامل از پروکاریوت ها به مهره داران افزایش یافته است. برای اندازگیری کروموزوم ها از نرم افزار Dino capture استفاده شد. تصاویر گرفته شده توسط دوربین به کامپیوتر و منتقل می شود. طول کروموزوم ها و بازوی بلند q، بازوی کوچک P، نسبت طول بازوی کوتاه به بلند و طول کل ژنوم(t) و طول هر کروموزوم L) (به کل ژنوم محاسبه شدند. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که نسبت p/q روش مناسبی برای تشخیص کروموزوم ها نیست. همین طور L/t نیز نمی تواند روش تشخیصی مناسبی باشد. نسبت های p/q از روند منظمی، از کروموزوم 1 به 23، پیروی نمی کنند. همچنین برخی نسبت ها برای چند کروموزوم تکرار می شود. اعداد به دست آمده از نسبت L/t روند منظمی را از بزرگ به کوچک از کروموزوم 1 به 23 طی می کنند. اما با وجود منظم بودن روند ترتیب اعداد باز هم L/t روش مناسبی برای تشخیص چشمی کروموزوم ها نیست، زیرا نسبت های به دست آمده بسیار به هم نزدیک هستند. با روش چشمی نمی توان به طور دقیق شماره کروموزوم را تعیین کرد این روش فقط به ما اجازه می دهد تا گروه ها را به طور تقریبی مشخص کنیم.

کلیدواژه ها:

کاریوتایپ ، کروموزوم های انسانی ، Dino capture