پتانسیل ضدمیکروبی استرپتومیست های دریایی خلیج فارس در مقابله با استافیلوکوکوس اورئوس: گامی به سوی کشف عوامل درمانی جدید

مقدمه: افزایش مقاومت پادزیستی در پاتوژن های بالینی، به ویژه استافیلوکوکوس اورئوس، نیاز فوری به کشف عوامل ضد میکروبی با مکانیسم های عمل جدید را برجسته می سازد. هدف این مطالعه، ارزیابی فعالیت ضد میکروبی متابولیت های ثانویه تولیدشده توسط استرپتومیست های بومی رسوبات دریایی خلیج فارس علیه استافیلوکوکوس اورئوس بود. روش کار: پس از جداسازی انتخابی اکتینومیست ها از رسوبات دریایی خلیج فارس با استفاده از پیش تیمار حرارتی و محیط های کشت انتخابی، سویه های استرپتومیست از طریق تست های بیوشیمیایی و توالی یابی ژن ۱۶S rRNA شناسایی شدند. فعالیت ضد میکروبی متابولیت های ترشح شده توسط استرپتومیست ها با استفاده از روش آزمایشگاهی کشت متقاطع (Cross-Streak) علیه سویه بالینی استافیلوکوکوس اورئوس مورد ارزیابی قرار گرفت. اندازه هاله های عدم رشد با کولیس دیجیتال اندازه گیری شد. بحث و نتیجه گیری: از میان جدایه های بررسی شده، سویه استرپتومیست PP۹۱۱۵۹۱ (Streptomyces sp. strain Nazek۱) فعالیت ضد میکروبی قابل توجهی را علیه S. aureus نشان داد و هاله عدم رشدی به قطر ۳.۵۶ میلی متر ایجاد کرد. این سویه دارای ویژگی های بیوشیمیایی متمایزی از جمله مقاومت ذاتی به پنی سیلین و لیزوزیم و توانایی تولید رنگدانه های محلول در آب بود که نشان دهنده پتانسیل بالای آن در تولید متابولیت های ثانویه زیست فعال است. توالی ژن ۱۶S rRNA این سویه با شماره دسترسی PP۹۱۱۵۹۱ در NCBI ثبت شد. استرپتومیست های دریایی خلیج فارس، به ویژه سویه PP۹۱۱۵۹۱، منبعی امیدوارکننده برای کشف ترکیبات ضد باکتریایی جدید علیه پاتوژن های مقاوم هستند. مطالعات آتی باید بر استخراج، خالص سازی و شناسایی ساختار شیمیایی متابولیت فعال و بررسی اثر هم افزایی آن با پادزیست های استاندارد متمرکز باشد.

کلیدواژه ها:

استرپتومیست دریایی ، استافیلوکوکوس اورئوس ، فعالیت ضد میکروبی ، متابولیت ثانویه ، مقاومت پادزیستی ، خلیج فارس