بررسی میزان باقیمانده آنتی بیوتیک انروفلوکساسین، در ماهیان قزل آلای پرورشی استان چهارمحال و بختیاری با روش HPLC

وجود باقیمانده آنتی بیوتیک ها در آبزیان و دیگر موجودات، خطری است بالقوه، که سلامت مصرف کننده های این مواد غذایی را تحت تاثیر قرار می دهد. هدف این تحقیق تعیین میزان باقیمانده آنتی بیوتیک انرو فلوکساسین در بدن ماهیان قزل آلای پرورشی و مقایسه آن با استانداردهای مربوطه بوده است. انروفلوکساسین از آنتی بیوتیک های پرمصرف دامپزشکی است که در سال های اخیر استفاده از آن در کنترل بیماری های عفونی ماهیان پرورشی افزایش یافته است. در این بررسی 250 نمونه ماهی آماده ارائه به بازار مصرف از 50 مزرعه واقع در 5 شهرستان استان چهار محال و بختیاری اخذ گردید و تحت شرایط استاندارد، نمونه ها جهت بررسی باقیمانده آنتی بیوتیک انروفلوکساسین به روش کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) به آزمایشگاه ارسال شدند. بر اساس نتایج آزمایشات ، مشخص گردیدکه بعضی از ماهیان دارای باقیمانده انروفلوکساسین بودند. 44 % نمونه ها دارای باقیمانده دارو در بافت های عضلانی بودند، ولی مقادیر آن در محدوده MRL (حد اکثر مجاز استاندارد جهانی) قرار داشتند. بیشترین موارد مثبت مربوط به شهرستان کیار و کمترین موارد شهرستان بروجن بود، که از نظر آماری اختلاف آنها معنی دار می باشد (P≤ 0.05). میزان مصرف آنتی بیوتیک در فصل پاییز بیشتر از فصل زمستان بوده است ولی در آزمون های آماری اختلاف معنی داری بین آنها مشاهده نگردید (P> 0.05). با توجه به درصد موارد مثبت در این مطالعه، می توان نتیجه گیری کرد که جهت کنترل باقیمانده های دارویی در ماهیان پرورشی، لازم است علاوه بر پرهیز از مصرف بی رویه دارو و ممانعت از انجام درمان های خود سرانه توسط پرورش دهندگان، خوراک تولیدی جهت آبزیان نیز از نظر وجود باقیمانده ها بررسی گردد. علی رغم اینکه میزان باقیمانده انروفلوکساسین در نمونه های آزمایش شده کمتر از حد مجاز اتحادیه اروپا بود، ولی به دلیل اهمیت سلامت مصرف کنندگان و لزوم برقراری امنیت غذایی، لازم است برنامه های نظارتی و پایش باقیمانده هوا در مواد غذایی خام و فرآوری شده (مخصوصا آبزیان) بطور مستمر، توسط مراجع صلاحیت دار انجام شود.

کلیدواژه ها:

انروفلوکساسین ، کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا ، حداکثر میزان مجاز استاندارد جهانی ، ماهی قزل آلا ، میکروگرم/کیلوگرم ، چهارمحال و بختیاری