مقایسه خودکارآمدی تحصیلی، جهت گیری هدف و اضطراب امتحان در دانش آموزان پسر تیزهوش و عادی

هدف پژوهش حاضر مقایسه خودکارآمدی تحصیلی، جهتگیری هدف و اضطراب امتحان دردانش آموزان پسر تیزهوش و عادی بود. جامعه آماری آن شامل کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم ناحیه یک شهر رشت بود. حجم نمونه این پژوهش 150 نفر 75) دانش آموز تیزهوش و 75 دانش آموز عادی) بود که به شیوه نمونه گیری تصادفی انتخاب و با استفاده از پرسشنامه های خودکارآمدی تحصیلی زاژکوو (2005)، جهتگیری هدف الیوت (2001) و اضطراب امتحان ساراسون (1975) موردبررسی قرار گرفتند. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل واریانس تک متغیری و چند متغیری انجام شد. نتایج مقایسه ابعاد خودکارآمدی تحصیلی نشان داد، دانش آموزان تیزهوش از خودکارآمدی تحصیلی بیشتری نسبت به دانش آموزان عادی برخوردارند. همچنین در انواع جهتگیری هدف بین دو گروه تفاوت وجود دارد. در انتها مقایسه اضطراب امتحان در دو گروه نشان داد که میانگین دانش آموزان تیزهوش در اضطراب امتحان بیشتر از دانش آموزان عادی است. از این نتایج میتوان اینطور استنباط کرد که دانش آموزان مدارس تیزهوشان از جهتگیری هدف تسلط گرایشی، خودکارآمدی تحصیلی و اضطراب امتحان بیشتری نسبت به دانش آموزان عادی برخوردارند، که باید موردتوجه معلمان و سایر دستاندرکاران امر آموزش وپرورش عادی و دانش آموزان استثنایی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تحصیلی ، جهت گیری هدف ، اضطراب امتحان