شناسایی ابعاد فرهنگ یادگیری در دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی دانشگاه شهید بهشتی

هدف پژوهش حاضر، شناسایی ابعاد فرهنگ یادگیری در دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی دانشگاه شهید بهشتی است تا بتوان فهم عمیق تری از ابعاد و مولفه های مربوط به فرهنگ یادگیری در این محیط را به دست آورد. پژوهش حاضر بر مبنای هستی شناسی تفسیرگرایانه، رویکردی کیفی و به لحاظ روش، از نوع پدیدارشناسی است. در این پژوهش برای جمع آوری داده ها، از روش مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شده است. جامعه آماری مربوط به این پژوهش، اساتید و دانشجویان دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی دانشگاه شهید بهشتی بودند که با استفاده از نمونه گیری هدفمند 10 نفر از دانشجویان گروه ها و مقاطع مختلف تحصیلی و 5 نفر از اساتید گروه های علوم تربیتی، روان شناسی، علم اطلاعات و دانش شناسی انتخاب شدند و مورد مصاحبه قرار گرفتند. جهت روایی سوالات مصاحبه با استفاده از تکنیک زاویه بندی، سوالات مصاحبه مورد تایید چند نفر از اساتید این حوزه قرار گرفت. جهت بررسی روایی داده های حاصل از مصاحبه نیز از روش چک همکار و برای پایایی از روش چک اعضا و بازآزمون استفاده شده است. تجزیه وتحلیل داده ها نیز با استفاده از مدل اشتراوس و کوربین (کدگذاری باز، محوری و انتخابی) صورت گرفت. با توجه به سوال دوم پژوهش مبنی بر اولویت بندی ابعاد فرهنگ یادگیری از دیدگاه اساتید و دانشجویان از روش آنتروپی شانون استفاده شد. یافته های این پژوهش نشانگر این بود که ابعاد فرهنگ یادگیری از دیدگاه دانشجویان و اساتید در دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی دانشگاه شهید بهشتی به صورت مشابه در سه دسته ابعاد تعاملی، برنامه درسی و عوامل محیطی قرار دارد. اما در اولویت و درجه اهمیت مقوله های مربوط به ابعاد، تفاوت دیدگاه وجود دارد.

کلیدواژه ها:

فرهنگ یادگیری ، بعد تعاملی ، برنامه درسی ، عوامل محیطی