تبارشناسی منابع روایات اعتقادی الکافی

یکی از پرسش های مهم درباره جوامع روایی متقدم ، منابع شفاهی و مکتوبی است که این کتاب ها ازآن ها پدید آمده است. از این رو، درباره کافی این پرسش پیش روی حدیث پژوهان قرار دارد که کلینی درتالیف کتابش از چه منابعی بهره برده است. با ژرفکاوی در اسانیدروایات کافی و مطالعه رد پایی می توانگفت کلینی با وجود آنکه بخش بزرگی از روایات کتابش را از آثار و مرویات محدثان مکتب قم آخذ کردهاست، اما در عین حال از روایات افرادی چون سهل بن زیاد و محمد بن عیسی عبیدی که در نگاه محدثانمکتب قم چهره های موجه و محبوبی به شمار نمی روند بسیار بهره برده است. او همچنین از منابعی استفادهکرده است که نزد محثان قم و حتی محدثان و رجال شناسان بغداد منابعی غیر قابل اعتماد و متمایل به غلوبه شمار وی روند. سبب چنین کاری شاید به تفاوت نگاه او به مساله غلو باز گردد. همچنین او با اینکه انتقادهایی نسبت به دو جریان فکری هشام بن سالم و هشام بن حکم داشته است، اما از آثار هر دو جریان بهرهبرده است.او حتی خود را بی نیاز از منابع روایی عامه نمی دانسته است. به همین سبب از کتاب های حفص بنغیاث و سفیان بن عیینه نیز استفاده کرده است.

کلیدواژه ها:

محمد بن یعقوب کلینی ، الکافی ، مکاتب حدیثی شیعه ، جریان های فکری امامیه