سلاح های کشتار جمعی مبنی بر حقوق بشردوستانه

مواد 22تا27 اعلامیه حقوق بشر به موضوع حقوق اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی اختصاص داده شده است .دراین مواد ، استفاده از سلاح های کشتار جمعی در واقع نوعی سوءاستفاده از حق دفاع به نظر می آید، و دیوان بین المللی دادگستری با سکوت نسبت به منع کارکرد سلاح هسته ای در مقام دفاع مشروع به نوعی کاربرد سایر سلاح های کشتار جمعی را توجیه کرده است. سازمان منع سلاح های شیمیایی و ارگانهای پیش بینی شده در معاهده ، از اقتدار زیادی برخوردار هستند، به گونه ای که در صورت تخلف هر یک از اعضاء که در پایبندی اش به معاهده، شک و تردید، ایجاد شود، سازمان می تواند اقدامات دسته جمعی، از جمله تحریم ها را، علیه دولت خاطی به دیگر دولت های عضو ، توصیه نماید. بااین حال اگرچه قواعد مربوط به حقوق جنگ پیشرفت قابل ملاحظه ای نکرده است، اما تعهدات قراردادی دولتها درمورد جنگ ،به عنوان یکی از منابع حقوق جنگ، نیز چندان ناچیز نیست. در این نوشتار به روش توصیفی – تحلیلی سعی شده است، ابعاد حقوق بشردوستانه مبنی بر سلاح های کشتارجمعی مورد بررسی قرار بگیرد. و مهم ترین چالش این طرح با حقوق بین الملل و با هدف بررسی جوانب مختلف از منظر حقوق بشری و حقوق بین المللی ارزیابی گردد.