تحلیل جامعه شناختی نقش حکمروایی شهری در توسعه پایدار شهری با تاکید بر کیفیت زندگی شهری

حکمرانی شهری به عنوان یکی از مهمترین استراتژی های توسعه پایدار شهری می باشد. این حکمرانی با اتخاذ شیوه ای مدرن و متناسب با جامعه شهری هم توانایی توسعه پایدار و منطقه ای و هم توسعه و بهبود کیفیت زندگی شهروندان را دارا می باشد. از طرف دیگر، کیفیت زندگی شهری و ارتقاء آن به عنوان یکی از مهمترین شاخص های سیاست و سیاستگذاری اجتماعی تبدیل شده و به عنوان شاخصی برای ارزیابی و نظارت بر عملکرد تصمیم گیران و مدیران مورد استفاده قرار می گیرد. وجود مشکلاتی مانند ضعف منابع درآمدی، کمبود وسایل حمل و نقل عمومی، سنگینی ترافیک و تراکم خودروها و اتلاف وقت شهرنشینان در ترددهای شهری، کمبود فرصت ها و موقعیت های شغلی مناسب، کمبود مراکز درمانی، گرانی و کمبود مسکن مناسب، مشکلات و آسیب های ناشی از نابرابری های اجتماعی، تغذیه نامناسب، آلودگی آب، آلودگی هوا، آلودگی محیط، کمبود فضای سبز، کمبود امکانات فرهنگی، ورزشی و فراغتی، جرائم، ناامنی و آسیب های اجتماعی و... زندگی شهری را با چالش های جدی مواجه ساخته است و بر لزوم توجه به کیفیت زندگی شهری بیش از پیش افزوده است. در این مقاله ابتدا مختصات و ابعاد حکمروایی خوب شهری و کیفیت زندگی شهری بررسی و تبیین می شود و سپس وضعیت کیفیت زندگی شهری مورد تحلیل قرار می گیرد. در انتها با بیان نقش و تاثیر حکمروایی خوب شهری برای تحقق توسعه پایدار شهری، پیامدها و آثار آن بر ارتقاء کیفیت زندگی شهری و کاهش جرائم تبیین می شود.

کلیدواژه ها:

حکمروایی ، حکمروایی خوب شهری ، کیفیت زندگی شهری ، توسعه پایدار شهری