صفت شکر الهی در سیره معصومین علیهم السلام
محل انتشار: کنفرانس ملی علوم اسلامی و پژوهش های دینی
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1,019
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RELIGI01_151
تاریخ نمایه سازی: 5 آذر 1397
چکیده مقاله:
یکی از جلوه های حمد الهی، شکر است. شکر هم درباره خالق و هم درباره مخلوقات صدق می کند. خداوند خود نیز شاکر و مشکور است همچنان که در قرآن آمده است: ان الله شاکر علیم (بقره/ 158 ) و اهل ایمان را نیز به شکر دعوت می کند: بل الله فاعبد و کن من الشاکرین (زمر/ 66 ). در سیره ایمه اطهار علیهم السلام نیز به فراوانی می توانیم حمد و شکر آن ها را در نعمات و مصایب الهی ببینیم. آن ها هم خود شاکران و سپاسگزاران درگاه الهی بودند، هم دیگران را به این شیوه توصیه می کردند. در این نوشتار سعی شده است که با نگاهی تحلیلی اما مختصر به مواردی چون مراتب شکر، انواع و مواضع آن، ویژگی انسان های شاکر، بررسی موارد شکرگزاری در سیره آن بزرگواران و اهمیت شکر در نگاه آنان پرداخته شود.
نویسندگان
ریحانه سمیعی
دانشگاه علوم قرآن و حدیث