نقش جهت گیری زندگی در پیش بینی بهزیستی روانشناختی دانش آموزان دختر مبتلا به دیسمنوره

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش جهت گیری زندگی در پیش بینی بهزیستی روانشناختی دانش آموزان دختر مبتلا به دیسمنوره میباشد. روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیهی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهر رشت در سال تحصیلی 1396 تشکیل داد .(n=51359) نمونه پژوهش شامل 110 دانش آموز دختر مبتلا به دیسمنوره بود که به صورت روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. در راستای اندازه گیری متغیرهای مورد مطالعه از پرسشنامه های آزمون جهت گیری زندگی و بهزیستی روان شناختی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج تجزیه و تحلیل نشان داد که بین جهت گیری زندگی با بهزیستی روان شناختی ارتباط معنی دار وجود دارد. در نتیجه می توان گفت جهت گیری زندگی می تواند بهزیستی روان شناختی در دانش آموزان را پیش بینی کند.

کلیدواژه ها:

جهت گیری زندگی ، بهزیستی روانشناختی ، دیسمنوره