بررسی حقوقی کودک آزاری جنسی در ایران حول محور پرونده ی ستایش قریشی

از کودک آزاری جنسی به عنوان یکی از شایع ترین و پیچیده ترین مسیله ی روانی و اجتماعی یاد می شود و همواره به عنوان یک پدیده ی بشری در تمام جوامع وجود داشته و با تحولات اقتصادی ، فرهنگی و اخلاقی جوامع نیز دستخوش تغییراتی گردیده است . از طر فی می توان گفت دوران کودکی مهمترین مرحله ی رشد و تکامل جسمی و روانی کودک می باشد و آسیب در این دوران پیامدهای متعددی در پی خواهد داشت و خصوصا از آنجا که آسیب ها و آزارهای جنسی به کودکان کمتر قابل شناسایی است و کودکان نیز قادر به بیان آن نمی باشند می توان گفت پیامدهای غیرقابل جبرانی در حال و آینده ی کودک خواهد گذاشت . کودکانی که تحت آزار و اذیت در سطح جامعه قرار می گیرند در کسب مهارت های بنیادین دچار مشکل شده ، اعتماد به نفس ضعیفی داشته و به رشد معنوی و اجتماعی مناسبی هم دست نخواهند یافت . به طور کلی می توان گفت هرگونه آسیب و صدمه ی جسمی ، روحی ، روانی ، سواستفاده جنسی و همچنین بهره کشی و عدم رسیدگی و توجه به نیازهای اساسی افراد زیر 18 سال توسط افراد دیگر چنانچه که تصادفی و سهوا نباشد کودک آزاری تلقی می شود . مطابق تعریف سازمان بهداشت جهانی ، کودک آزاری هرگونه آسیب و یا تهدید به سلامت جسم ، روان ، رفاه و بهزیستی کودک به دست والدین یا افرادی که نسبت به او مسیول هستند می باشد . اما در خصوص تعریف کودک آزاری جنسی که موضوع اصلی این مقاله می باشد می توان گفت منظور از آزار جنسی کودکان وادار کردن آنها به انجام فعالیت هایی است که منجر به ارضای جنسی افراد بزرگسال می شود . به عبارت دیگر سواستفاده جنسی ارتباط یا تعامل کودک با افراد بزرگسال است به طوری کودک به منظور تحریک جنسی مورد سواستفاده قرار می گیرد . در میان روش های مختلف کودک آزاری ، کودک آزاری جنسی آسیب های زیادی را به کودک ، اطرافیان و در یک نگاه کلی به جامعه وارد می کند که با این وجود آمار دقیقی از ارتکاب این امر ارایه نمی گردد زیرا اولا اغلب این بحران ها به خارج از محیط خانه سرایت نمی کند و دوما اصولا دولتمردان سعی در غیر علنی نمودن آن دارند . نحوه برخورد سیستم های قضایی با این پدیده متفاوت بوده است ، در حالیکه در قوانین کیفری ایران اشاره ای به جرایم ارتکابی علیه اطفال نشده است ، در این راستا انتظار می رود قانونگذار طفل بودن را از علل مشدده ی جرم دانسته و به جرم انگاری خاصی بپردازد . از طرف دیگر به ممنوعیت اعمال کیفیات مخففه قانونی در مورد بزهکاران اطفال اشاره نموده و قوانین جداگانه ای نیز برای ممنوعیت قاچاق اطفال وضع نماید . حتی با وجود تصویب قانون ، لوایح و کنوانسیون های مختلف باز هم جوامع شاهد آزار جنسی کودکان بی گناهی هستند که به عنوان قربانیان بی قانونی می توان از آنها یاد نمود . از جمله دختربچه ی 7ساله افغان که در فروردین 1395 مورد تجاوز پسری 17 ساله قرار گرفت . در رابطه با این پرونده واکنش های بسیاری برانگیخته شد ، از تشکیل کمپین ( من ستایش هستم ) تا واکنش تند برخی کاربران و مسیولان که تقاضای اشد مجازات را برای این فرد بزهکار نموده بودند . در این مقاله سعی بر آن بوده است که در گام نخست پدیده ی کودک آزاری و مشکلات پیش روی کودک را مورد بررسی قرار داده و سپس نواقص قانون و چالش های پیش رو را بررسی کرده و به آسیب شناسی پرونده ستایش قریشی پرداخته شود . این مقاله با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی و روش کتابخانه ای به واکاوی این بحث می پردازد .