بررسی نقش آموزه های دینی در سلامت روانی به عنوان رویکردی از سبک زندگی اسلامی

آموزه های اسلام با تغییر و اصلاح شناخت و تفکر نسبت به جهان و هدایت بشر به سمت جهان بینی الهی، بر نگرش انسان به مسایل زندگی، رفتار، عواطف و احساسات شخص تاثیر گذاشته که ایمان و توکل به خدا، مثبت اندیشی، امیدواری به زندگی و ... از نتایج آن می باشد. اصلاح و هدایت تفکر به سمت جهان بینی الهی باعث اصلاح رفتار شخص می گردد که این رفتارهای صحیح در خانواده، روابط بین فردی و... می تواند بهداشت روانی افراد را تامین نماید. اعتقادات مذهبی باعث افزایش سلامت روان افراد شده، به گونه ای که مذهب یک حس کنترل تفسیری (درونی و بیرونی) ارایه می دهد که خود سپر سلامت روانی انسان می شود؛ بنابراین تا حد توان به فرد دارای مذهب این قدرت را می دهد که در زندگی تلاش کند و در امور غیرقابل کنترل به خداوند پناه ببرد و بدین ترتیب از آسیب های روانی به خود پرهیز نماید. با توجه به مسایل بیان شده، از اصول کلی بهداشت روان از دیدگاه اسلامی می توان به توکل، خودآگاهی و شناخت نفس، شکرگزاری و ... اشاره کرد. در این مقاله تلاش بر آن است تا با استفاده از متون مقدس اسلامی، دیدگاه های روانشناسی و بکارگیری شیوه-های پژوهش تاریخی، به بررسی نقش آموزه های دینی در سلامت روانی به عنوان رویکردی از سبک زندگی اسلامی پرداخته شود.

کلیدواژه ها:

آموزه های دینی ، سلامت روانی ، توکل ، خودآگاهی