تعیین حوزه صالح مالیاتی در معاهدات مالیاتی دوجانبه و مقابله با سوءاستفاده از مفهوم مقر دایمی

انعقاد معاهدات دوجانبه مالیاتی در جهان به عنوان ابزاری برای اجتناب از اخذ مالیات مضاعف که مانعی در مسیر گسترش تجارت بین الملل تلقی میشود، رواج چشم گیری دارد. در متن این به معنای پایگاهی ثابت برای انجام کسبوکار موردنظر مقر دایمی معاهدات، مفهومی با عنوان شرکتهای مقیم دو کشور متعاهد، گنجانده شده است تا مشمولیت مالیاتی فعالان اقتصادی این دو کشور تبیین شود. تعیین مساله اقامت، جهت تشخیص وضعیت مالیاتی مودیان از اهمیت خاصی به معنی مقیم بودن و ، مقر دایمی برخوردار است و در معاهدات دوجانبه مالیاتی نیز احراز وجود مشمولیت مالیاتی مودی مقیم خارج از کشور نسبت به سود قابل تخصیص به این واحد است. اما دیده میشود که شرکتهای فراملی با اتخاذ تدابیری متقلبانه تلاش دارند بهناحق، از مفاد معاهدات دوجانبه مالیاتی برای کاستن از مسیولیت مالیاتی خود، سوءاستفاده نمایند. سازمان توسعه و همکاری اقتصادی برای مواجهه با تدابیر شرکتهای فراملی به منظور گریز و اجتناب مالیاتی، رهنمودها و اصلاحیه هایی منتشر کرده است که کاربست آنها در نظام حقوق مالیاتی ایران نیز در تعیین حوزه صالح مالیاتی و مقابله با تقلب معاهده ای شرکت های فراملی، مفید واقع خواهد شد.

کلیدواژه ها:

مقر دایمی ، مرکز منافع حیاتی ، محل مدیریت موثر ، تقلب معاهده ای ، شرکتهای واسطه ای