طراحی آرایش فضایی مجموعه خوابگاه دانشجویی با بهره گیری ادغامی از روش های بهینه سازی مبتنی بر الگوریتم ژنتیک و دستور زبان اشکال

با توجه به پیچیده تر شدن مسایل معماری با گذر زمان، برای پاسخگویی به آنها باید به ابزاری فراتر از ابزار و نرم افزارهای کنونی طراحی متوصل شد.ابزاری که با آنها بتوان پیشنهاد های طراحی متعدد و متفاوتی را با توجه به متغیر های طراحی و در زمان اندک ایجاد کرد و سپس گزینه های بهینه را در بین آنها شناسایی و انتخاب کرد.در این بین استفاده از الگوریتم های بهینه سازی مانند الگوریتم ژنتیک با توجه به سرعت و دقت آن می تواند ابزار مناسبی برای دستیابی به پاسخ های بهینه باشد همچنین با استفاده از روش دستور زبان اشکال می توان با تعریف تعدادی قانون صحیح و متناسب با هدف پروژه برای یک فرم،به تعداد زیادی الگوی متنوع و غیر همسان مورد قبول دست یافت و با استفاده از نرم افزار های طراحی پارامتریک و افزونه های مبتنی بر الگوریتم ژنتیک طراحی و بهینه سازی کرده و به پاسخ های متناسب تر با متغیر های طراحی در انتها رسید.

کلیدواژه ها:

طراحی پارامتریک ، بهینه سازی ، الگوریتم ژنتیک ، دستور زبان اشکال ، توازن جمعیت ، دید مطلوب