بررسی معماری نیوکلاسیک در معماری دوره قاجاریه

سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 691

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ACUCONF01_002

تاریخ نمایه سازی: 8 آذر 1396

چکیده مقاله:

معماری نیوکلاسیک حدودا از نیمه دوم قرن هجدهم تا نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی در اروپا رواج داشت در سبک معماری نوکلاسیسیسم در خالصترین شکل از عصر کلاسیک، اصول ویتروویوسی و معمار ایتالیایی آندریا پالادیو الهام گرفته شده است. در معماری نیوکلاسیک تاثیر بر دیوار است و برای هر کدام از قسمت های مختلف شخصیت جداگانهای در نظر میگیرد. این سبک هم در جزییاتش به عنوان واکنشی در برابر تزیینات سبک روکوکو و هم در فرمول معماریش به عنوان نتیجه سنتی سازی ویژگیهای باروک پسین تجلی مییابد. امروزه معماری نیو کلاسیک در بناهای معاصر به عنوان معماری کلاسیک جدید شناخته می شود. اولین سبک معماری غربی در زمان سلطنت ناصرالدین شاه به سبب سفرهای مکرر وی به فرنگ در نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی به عنوان نمادی از تجدد وارد ایران شد و معماری ایران را تحت تاثیر خود قرار داد. در این مقاله بر آن هستیم تا با بررسی و مطالعه تاثیر معماری نیوکلاسیک در معماری ایران (دوره قاجاریه) پرداخته شود.

نویسندگان

مرضیه جمالی

دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد واحد شیراز

شکوفه توکلی

دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد واحد شیراز

تابان قنبری

استادیار