حافظ و حافظه فرهنگی

حافظ انسانی است که در زندگی به دنبال معنا می گردد. برای این معناجویی محتوای حافظه فرهنگی یعنی دارایی های فرهنگی سنت های موجود را می کاود و می آزماید. سنت هایی که در میدان تعامل فرهنگی، محتواهای شکلی و معنایی موجود در حافظه گروهی خود را آراسته و عرضه می دارند و بر سر جذب مخاطب با یکدیگر رقابت می ورزند. حافظ برای معناجویی خود در بازار عرضه معناهای رسمی و قاطعانه تشرع پاسخ نمی یابد و سر از بازارهای موازی و عرضه گاه معناهای طرد شده در می آورد. آنگاه این معناها را بر محمل های ناستوده ای مانند باده و مستی و مطرب می نشاند و بنوعی بازار متقاطعی از معناها و محمل ها ایجاد می کند که با ظریف پردازی ها وجلوه گری های میناگرانه و دلنواز به رقابت نجیبانه با بازار معناها و محمل های رقیب می پردازد. سنتی که پشتوانه و منبع رشد والهام حافظ در این مسیر است را می توان سنت عشق نامید.

کلیدواژه ها:

حافظه فرهنگی ، سنت ، هژمونی ، حافظه ذخیره ای. حافظه کارکردی