ارایه الگوریتم ژنتیک به منظور بهینه سازی مساله ی یکپارچه ی زنجیره تامین در حالت برنامه ریزی تامین، تولید و توزیع

در این پژوهش به بررسی مساله ی یکپارچه ی زنجیره تامین در حالت برنامه ریزی تامین، تولید و توزیع پرداخته ایم. مواد اولیهاز مراکز عرضه تامین شده و بسته به نوع ساختار تولیدی یا تکنولوژی موجود در مراکز تولیدی، به محل مربوطه منتقل شده و طیفرآیندی تبدیل به محصول نهایی میگردند در نهایت محصولات تولید شده به منظور عرضه به مشتریان نهایی به مراکز تقاضاارسال می شوند. مدلسازی مربوطه در طی فرضیاتی اعم از اینکه برنامه ریزی شامل چندین دوره بوده و تولید براساس نوع تکنولوژیموجود در مراکز تولیدی صورت می گیرد توسعه داده شده است. این زنجیره ی تامین شامل عرضه کنندگان مواد اولیه، مراکز تولیدو مراکز تقاضا می باشد و مدل برنامه ریزی خطی در چارچوب برنامه ریزی چند دورهای جهت حداکثر نمودن سود مراکز تولیدیارایه شده است. به منظور حل مدل از الگوریتم فراابتکاری ژنتیک استفاده گردیده تا جواب های بهینه مناسبتر حاصل گردد وهمچنین از نظر زمانی سرعت حل افزایش یابد. در نهایت نمودار همگرایی به منظور اعتبارسنجی الگوریتم ژنتیک طراحی شدهبرای مسایل در ابعاد کوچک و بزرگ ارایه گردیده است که نتایج بیانگر این می باشند که برای مدل هایی با ابعاد بزرگ به دلیلجوابگو نبودن روشهای حل دقیق، الگوریتم ژنتیک طراحی شده از لحاظ جواب بهینه حاصل و همچنین سرعت دستیابی به جواببهینه کارا می باشد.

کلیدواژه ها:

الگوریتم ژنتیک ، بهینه سازی ، زنجیره تامین ، حداکثر نمودن سود ، تکنولوژی ، نمودار همگرایی