حاکمیت شرکتی وتاثیرآن برکیفیت گزارشگری مالی درمراحل چرخه عمر شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

تغیر ماهیت سازوکارهای اصول راهبری شرکت ها در چرخه عمر شرکت ها احتمالا تغییر در نحوه گزارشگری مالی شرکتها برای استفاده کننده گان از این اطلاعات رابه دنبال خواهد داشت. از این رو پژوهش حاضر بر آن است تا به بررسی ارتباط بین سازوکارهای حاکمیت شرکتی وکیفیت گزارشگری مالی در چرخه عمر شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بپردازد. برای دستیابی به اهداف پژوهش تعداد(79(شرکت با روش غربال گری به عنوان نمونه پژوهش در دوره زمانی5 ساله از 1389تا1393انتخاب گردید .برای اندازه گیری میزان کیفیت گزارشگری مالی از مدلهای دیچو ودچو(2002،(کوتاری(2005(ومک نیکلر واستابن(2008(استفاده گردیدوهمچنین طبق الگوی پارک وچن(2000(به مراحل رشد ،بلوغ وافول تقسیم شدند.یافته های پژوهش حاکی از آن است که درصد مالکیت سرمایه گذاران نهادی و اندازه موسسه حسابرسی در مرحله رشد با کیفیت گزارشگری مالی دارای رابطه مثبت و معنی دار بوده ولی در مراحل بلوغ و افول فاقد ارتباط معنی دار می باشند . درصد مالکیت اعضای هیات مدیره در مرحله بلوغ دارای رابطه منفی و معنی دار با کیفیت گزارشگری مالی بوده ولی در مراحل رشد و افول فاقد ارتباط معنی دار می باشد و بین نسبت اعضای غیر موظف و کیفیت گزارشگری مالی در تمام مراحل چرخه عمرشرکت رابطه معنی داری وجود ندارد.

کلیدواژه ها:

حاکمیت شرکتی ، کیفیت گزارشگری مالی ، سرمایه گذاران نهادی ، اندازه موسسه حسابرسی مستقل ، اندازه هیات مدیره