طراحی سازههای مقاوم در برابر بارهای لرزه ای با میراگرهای ویسکو الاستیک

میراگرهای ویسکو الاستیک به طور گسترده برای تقویت پاسخ سازه نسبت به زلزله، باد و سایر بارهای دینامیک به کار گرفته میشوند. روشهای گوناگونی برای طراحی کارآمد سیستمهای کنترل غیرفعال با میراگرهای ویسکو الاستیک ارایهشدهاند. این روشها مبتنی بر میزان دلخواه میرایی اضافی، تخصیص ویژهمقادیر، انرژی کرنش مودال، نظریههای کنترل تنظیمکننده خطی درجه دو و رویکردهای دیگر میباشند. این مقاله بررسی روش های طراحی سازه های مقاوم در برابربارهای لرزه ای با میراگر ویسکو الاستیک می باشد. پس از مرحلهی اول برای اهداف مربوط به طراحی، فرض میشودسازهی موردنظر یک سازهی تحت کنترل فعال است. کنترل فعال بر اساس یک روش بیهنهسازی تنظیمکننده خطی درجه دو که قبلا توسط محققان ایجاد شده، طراحی میشود. با تحلیل پاسخ سازه در برابر یک زلزلهی نویز سفید مصنوعی،رابطهی بین تغییرمکان و نیرو در تجهیزات فعال بدست میآید. یک سازه با میراگرهای ویکو الاستیک در یک مورد ایدهآل باید دارای پاسخی باشد که تا حد ممکن به پاسخ سازهی تحت کنترل فعال نزدیک باشد. ویژگیهای میراگرهای ویسکوالاستیک با فرض اینکه سختی اضافی و انرژی پراکندهشده در میراگرهای ویسکو الاستیک و فعال در اوج تغییر مکان بینطبقهای برابر هستند، بدست میآید. تحلیل عددی یک سازهی شش طبقه انجام گرفت. موارد زلزلهی طبیعی پاسخ لرزهای در سازهای با میراگرهای ویسکو الاستیک طراحی شده ، مشابه با پاسخ لرزهای مربوط به تجهیزات تحت کنترل فعال می- باشد.

کلیدواژه ها:

میراگر ویسکوالاستیک ، تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی ، کنترل فعال ونیمه فعال ، جابجایی نسبی طبقات