ارزیابی توانایی مهار رادیکال هیدروکسیل (OH) پلی ساکاریدهای استخراج شده از شاخه درخت به

آنتی اکسیدان ها ترکیب هایی هستند که با جذب رادیکال آزاد وممانعت از ادامه اکسیداسیون از فساد، ازتغییر رنگ یا تند شدن چربی ها جلوگیری می کنند. به خصوص آنتی اکسیدان هایی که بنیان حلقوی فنلی حاوی گروه OHرا دارا می باشند، نقش مهمی در جلوگیری از اکسیداسیون چربی ها دارند. طبق نتایج بدست آمده از آزمایش می توان استنباط کرد که توانایی جذب رادیکال های هیدروکسیل وابسته به غلظت می باشد. اثر مهار در رادیکال های هیدروکسیل با افزایش غلظت عصاره های نمونه پلی ساکاریدها از 50 به 300 میکرو گرم بر میلی لیتر افزایش یافته است. درصد مهارکنندگی اسید آسکوربیک در غلظت ppm 300، حدود 9/82 درصد می باشد که این میزان برای پلی ساکارید حاصل شده در این تحقیق در غلظت مشابه، 4/94 درصد است. در غلظت هاى بیشتر، ترکیبات فنولى به سبب افزایش تعداد گروه هاى هیدروکسیل موجود در محیط واکنش، احتمال انتقال هیدروژن به رادیکال هاى آزاد و به دنبال آن قدرت مهارکنندگى عصاره افزایش می یابد. در این پژوهش، می توان نتیجه گرفت که پلی ساکاریدهای استخراج شده از شاخه درخت به، فعالیت مهارکنندگی قوی تر روی رادیکال های هیدروکسیل دارند.

کلیدواژه ها:

پلی ساکارید ، درخت به ، رادیکال هیدروکسیل