مروری بر اثرات آنتی اکسیدانی عصاره هیدروالکلی آرتیشو

تحقیقات اخیر نشان داده است که خاصیت متفاوت گیاهان به منبع و موقعیت اجزاء شیمیایی تشکیل دهنده آن بستگی دارد. گیاهان دارویی در فرهنگ سنتی در تمام دنیا بصورت گسترده استفاده می شود و مصرف آن روز به روز افزایش مییابد. آرتیشو با نام علمی (Cynara scolymus) گیاهی است دوساله که ارتفاع آن به ۳۰ تا ۸۰ سانتیمتر میرسد، ریشه اش راست و دوکی شکل و گوشت دار و ساقه اش بی کرک و شفاف است و برگ هایش به رنگ سبز و در قسمت فوقانی ساقه دارای دم برگ کوتاهی است که انتهای آن به صورت غلافی ساقه را فرامی گیرد، گل آذین آن چتر مرکب و گل هایش کوچک و سفید رنگ است و میوه اش بیضی شکل به رنگ قهوه ای تیره یا مایل به زرد و شفاف است و زیره در کرمان بیشترین سطح کشت را دارد آرتیشو در درمان بیماری های کبدی، طحال، کلیه و دفع سنگ مثانه مفید بوده و مقوی غرایز جنسی، ضد انگلی، ضد تشنج، ضد نفخ، ادرار آور، مسکن و ضد قارچ می باشد. متانولیک استخراج شده از این گیاه حضور ترکیباتی نظیرتانین، استروئید، فولیک اسید، ترپنوئید، فلاوونوئید و ساپونین را نشان میدهد. در میان پارامترهای آنتی اکسیدانی مقدار قابل توجهی فنل و تانین دیده می شود. در آنالیز گیاه آرتیشو ظرفیت پروتئین، چربی، کربوهیدرات، خاکستر و رطوبت مورد بررسی قرار گرفته است، که بعد از رطوبت کربوهیدرات در بالاترین میزان و چربی در پایین ترین میزان اجزا تشکیل این گیاه می - باشد. هم چنین دارای میزان بالای ویتامین C می باشد با توجه به این خواص آرتیشو ارزش تغذیه ای بالایی دارد، میزان انرزی، آهن، پتاسیم، چربی، منیزیم و کربوهیدرات در بذر این گیاه بیشتر از قسمتهای دیگر بوده و میزان ویتامین در ساقه بیشتر است. عصاره بدست آمده از گیاه آرتیشو از رشد باکتریها جلوگیری می کند که باسیلوس سرئوس حساس ترین باکتری در مقابل عصاره آرتیشو بوده و طول مدت زندگی آنها در غلظت های مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. پروتئوس ولگاریسوسیتروباکتر فرئوندیل مقاوم ترین میکروارگانیسم نسبت به عصاره آرتیشو می باشد. مواد استخراج شده از آرتیشو رویاشریشیا کلی، لیستریا مونوسیتوزنز، سالمونلا تیفیموریم، باسیلوس سرتوس وانتروکوکوس فاکالیس هم تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

عصاره ، آرتیشو ، فعالیت آنتی اکسیدانی