اثراستفاده همزمان پروبیوتیک و مولت یآنزیم پری مالاک و کمین بر عملکرد جوج ههای گوشتی با جیره های بر پایه گندم و جو

سال انتشار: 1390
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 564

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_VTJ-24-4_004

تاریخ نمایه سازی: 9 بهمن 1395

چکیده مقاله:

هدف از انجام این تحقیق بررسی اثر استفاده همزمان آنزیم و پروبیوتیک بر عملکرد جوجههای گوشتی بود. این آزمایش به مدت 45 روز و با استفاده از 480 قطعه جوجه گوشتی نر سویه راس 308 به صورت آزمایش فاکتوریل و در قالب طرح کامالً تصادفی، در 6 تیمار، 4 تکرار و 20 قطعه جوجه در هر تکرار انجام گردید. جیرههای غذایی بر پایه گندم و جو، برای همه گروههای آزمایشی ثابت در نظر گرفته شد. آنزیم مورد استفاده در سه سطح )سطح صفر، نصف سطح توصیه شده و سطح توصیه شده )500 گرم( ( و پروبیوتیک مورداستفاده در دو سطح )سطح صفر، سطح توصیه شده( به کاربرده شدند. در سن 45 روزگی، جوجهها برای آخرین بار وزن کشی شده و وزن زنده هر تیمار مشخص گردید. سپس از هر تکرار دو نمونه )جوجه( که از نظر وزن زنده میانگین هر تیمار را داشتند، به منظور بررسی صفات الشه و خصوصیات قسمتهای مختلف روده ذبح گردیدند. نتایج حاصله از آزمایش نشان داد که در کل دوره آزمایش )45-1 روزگی( آنزیم مورد استفاده در سطح توصیه شده به طور معنیداری باعث افزایش میانگین وزن بدن و بهبود ضریب تبدیل غذایی شده است )05/0>p .)استفاده از پروبیوتیک نیز به صورت معنیداری باعث بهبود ضریب تبدیل غذایی گردید )05/0>p .)استفاده از آنزیم و پروبیوتیک در مصرف خوراک تفاوت معنیداری نداشت. افزایش درصد الشه نیز در مورد اثر اصلی آنزیم، پروبیوتیک و استفاده همزمان آنها اختالف معنیدار نشان داد)05/0>p .)اما در درصدهای ران و سینه تفاوت معنیداری مشاهده نشد. همچنین درصد چربی محوطه بطنی در استفاده همزمان از آنزیم و پروبیوتیک کاهش یافت )05/0>p .)اما کاهش درصدهای مربوط به کبد، دئودنوم و طول ژئوژنوم تنها در زمان استفاده از آنزیم تفاوت معنیدار نشان داد )05/0>p .)به طور کلی استفاده از آنزیم و پروبیوتیک به تنهایی به دلیل تاثیر مطلوب بر ضریب تبدیل غذایی، قابل توصیه است اما استفاده همزمان آنها تأثیر مطلوبتری بر عملکرد پرنده نداشت.

نویسندگان

راضیه ممتازان

دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه تهران

حسین مروج

استادیار دانشگاه تهران

مجتبی زاغری

دانشیار دانشگاه تهران

منصوره منصوربهمنی

دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه تهران