زیبایی شناسی انتقادی از دریچه نگاه آدورنو

هنر همواره در طول تاریخ و در مقایسه با حقیقت، امری اثبات نشدنی باقی مانده است. در دوران مدرن به هنر همچون مساله ای در تقابل با اخلاق، حقیقت و عمل نگریسته میشود. تصور هنر به عنوان امری صرفا زیبا، به بیگانگی هنر ازحقیقت و اخلاق منجر شد نظریه ی انتقادی هنر نوعی فراروی از نظریه های سنتی و کلاسیک است که به فهم هنر . به مثابهی ابژهی ذوقی خارج از حقیقت و اخلاق اشاره دارد. این نظریه به حرکت در جهت پرسش از معنای هنر از زاویه ی دید تاریخی تاکید دارد و ارتباط و عدم ارتباط آن با حقیقت را مورد توجه قرار میدهد. آدورنو به نشان دادن حقیقت به وسیله ی هنر تاکید دارد. کارکرد هنر نزد وی، نشان دادن واقعیت موجود در جامعه است. بدین منظور، آدورنو نظریه ای را درباره ی زیبایی شناسی و هنر مطرح میکند که همان نقد عقل مدرن است. در این مقاله سعی داریم تا با بررسی مهمترین نظریات آدورنو، به تشریح زیبایی شناسی و هنر از دید این نظریه پرداز مطرح قرن بیستم بپردازیم

کلیدواژه ها:

آدورنو ، هنر ، نظریه ی زیبایی شناختی ، مکتب فرانکفورت ، نظریه ی انتقادی هنر